గణేశుడు జనక రాజును పరీక్షిస్తాడు
నమస్కారం.
ఈరోజు మనం చెప్పుకోబోయే కథ... అహంకారానికి, అంకితభావానికి మధ్య ఉన్న తేడాను తెలియజేస్తుంది. కౌండిన్య మహర్షి తన భార్యకు వివరించిన ఈ కథ, మిథిలా నగర చక్రవర్తి జనక మహారాజు గురించి. జనకుడు అంటే మనందరికీ తెలుసు, ఆయన కేవలం రాజు మాత్రమే కాదు, ఒక గొప్ప జ్ఞాని... గొప్ప ఉదారుడు. ఎవరైనా తన దగ్గరకు వస్తే, వారు తృప్తి చెందకుండా వెనక్కి వెళ్లేవారు కాదు. అయితే, అంతటి మహానుభావుడికి కూడా ఒక చిన్న పరీక్ష ఎదురైంది. అది ఏమిటో ఇప్పుడు విందాం.
జనక మహారాజు వినాయకుడికి పరమ భక్తుడు. ఒకరోజు నారద మహర్షి జనకుడిని కలవడానికి వచ్చారు. రాజ్యంలో ప్రజల సంతోషాన్ని చూసి నారదుడు ఇలా అన్నాడు, "రాజా! వినాయకుని అనుగ్రహం వల్లే నీకు ఈ సంపద, ఈ కీర్తి లభించాయి. ఆయన దయ వల్లే నువ్వు ఇంతమందికి సాయం చేయగలుగుతున్నావు" అని.
కానీ ఆ క్షణంలో జనకుడిలో తెలియని గర్వం తలకెక్కింది. ఆయన నవ్వుతూ... "నారద మునీ! వినాయకుని పట్ల నాకు భక్తి ఉన్న మాట వాస్తవమే. కానీ ఈ సంపద నా కష్టార్జితం. నా ధర్మపాలన వల్లే నేను ఇదంతా సాధించాను" అని గర్వంగా జవాబిచ్చాడు. నారదుడు మౌనంగా నవ్వి అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు. కానీ గణనాథుడు తన భక్తుడి అహంకారాన్ని చూస్తూ ఊరుకుంటాడా? ఆయన ఒక లీలను ప్రారంభించారు.
మరుసటి రోజు... రాజభవన ద్వారం వద్దకు ఒక వింత వ్యక్తి వచ్చాడు. అతను చూడటానికి ఒక కుష్టురోగిలా ఉన్నాడు. ఒళ్లంతా గాయాలు, రక్తం కారుతోంది... ఆకలితో అలమటిస్తూ, "ఆహారం... ఆకలిగా ఉంది... ఎవరైనా ఉన్నారా?" అని దీనంగా అరిచాడు.
జనక మహారాజు వెంటనే అతడిని లోపలికి రమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు. వందల రకాల పిండివంటలు వడ్డించారు. కానీ ఆశ్చర్యం! ఆ వ్యక్తి ఎంత తిన్నా ఆకలి తీరడం లేదు. వంటశాలలోని ఆహారం అంతా అయిపోయింది. మళ్ళీ వండారు... అదీ సరిపోలేదు. చివరకు రాజభవనంలోని ధాన్యం నిల్వలు కూడా ఖాళీ అయ్యాయి. జనకుడు ఆందోళన చెంది, సైనికులను పంపించి ఊర్లో ఉన్న ఆహారమంతా తెప్పించాడు. కానీ, ఆ కుష్టురోగి ఆకలి ముందు అవన్నీ సముద్రంలో కాకి రెట్టలా అనిపించాయి. చివరకు జనకుడు తలదించుకున్నాడు. ఆ కుష్టురోగి నిరాశతో అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
రాజభవనం విడిచిన ఆ వ్యక్తి, ఊరి చివర ఉన్న ఒక పేద దంపతుల చిన్న ఇల్లికి చేరుకున్నాడు. "తల్లీ! ఆకలిగా ఉంది, ఏదైనా ఉంటే పెట్టండి" అని అడిగాడు. ఆ దంపతులు విచారంగా... "అయ్యా! మహారాజు గారే నీ ఆకలి తీర్చలేకపోయారు. సైనికులు మా దగ్గర ఉన్న గుప్పెడు గింజలను కూడా తీసుకువెళ్లారు. ఇప్పుడు మా దగ్గర పెట్టడానికి ఏమీ లేదు" అని కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారు.
కానీ ఆ వ్యక్తి... పక్కనే పూజ కోసం సేకరించి పెట్టిన 'దుర్వ గడ్డి' అంటే 'గరిక పరకలను' చూసి, "అమ్మా! నాకు ఆహారం వద్దు, ఆ గరిక పరకలలో ఒకే ఒక్కటి ఇవ్వు చాలు" అన్నాడు. వారు వింతగా చూస్తూనే... భక్తితో ఒక గరిక పరకను అతనికి ఇచ్చారు.
మరుక్షణం అక్కడ ఒక అద్భుతం జరిగింది! ఆ గరిక పరక అతని చేతిలోకి వెళ్లగానే... దాని నుండి వేల సంఖ్యలో లడ్డూలు, మోదకాలు ప్రత్యక్షమయ్యాయి. అతను వాటిని తిని, "తృప్తిగా ఉంది... నా ఆకలి తీరింది" అని దీవించి, తన నిజరూపమైన గణపతిగా మారి అదృశ్యమయ్యాడు. ఆ పేద దంపతులు ధన్యులయ్యారు.
ఈ విషయం తెలిసిన జనక మహారాజు పరుగున వచ్చి ఆ దంపతుల పాదాలకు నమస్కరించాడు. తన సంపద, అధికారం గరిక పరక ముందు ఎంత చిన్నవో ఆయనకు అర్థమైంది.
స్నేహితులారా! ఈ కథ మనకు కొన్ని ముఖ్యమైన విషయాలను నేర్పుతుంది:
మొదటిది: మనం ఇచ్చేది ఎంత అన్నది కాదు, ఎంత భక్తితో ఇస్తున్నాం అన్నదే భగవంతుడికి ముఖ్యం.
రెండవది: మనకున్న సంపద మన గొప్పతనం కాదు, అది దైవ ప్రసాదం. 'నేను' అనే అహంకారం ఎప్పుడూ పతనానికే దారి తీస్తుంది.
మూడవది: ఆడంబరాల కంటే సామాన్యమైన భక్తికే శక్తి ఎక్కువ.
వినయంతో కూడిన భక్తే అసలైన సంపద.
తెలుగు
పురాణాలు
Click on any topic to open
7
30
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta
26
17
10
0
