ராமர் சிவனின் வில்லை எப்படி உடைத்தார்?

ராமர் எப்படி சீதாதேவியை மணந்தார் என்பதுதான் இந்தக் கதை. அயோத்தியில் விசுவாமித்திர முனிவர் தசரதரிடம் வந்தபோது கதை தொடங்குகிறது. அவர் தனது யாகத்தை ராட்சசர்களிடமிருந்து பாதுகாக்க உதவியை நாடினார். அதற்கு சம்மதித்த மன்னன் தன் மகன்களான ராமர் மற்றும் லட்சுமணரை முனிவருக்கு உதவ அனுப்பினார்.

இரண்டு இளவரசர்களும் அவரது யாகத்தை தொந்தரவு செய்ய முயன்ற ராட்சசர்களிடமிருந்து பாதுகாத்தனர். தங்கள் திறமையாலும் வீரத்தாலும் அசுரர்களை வென்று யாகத்தின் வெற்றியை உறுதி செய்தனர். பின்னர், முனிவர் சகோதரர்களை மேலும் காட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார்.

அவர்களின் பயணத்தில், அவர்கள் தடாகா என்ற கொடூரமான அரக்கியை சந்தித்தனர். அவள் பல ஆண்டுகளாக அப்பகுதியை அச்சுறுத்தி வந்தாள். விசுவாமித்திரர் அவளை வெல்லும்படி இராமரிடம் கேட்டார். முனிவரின் கட்டளையைப் பின்பற்றி, இராமர் தடாகாவோடு போரிட்டு அவளைக் கொன்றார். இறுதியாக காடு மீண்டும் அமைதியானது.

பின்னர், கௌதமரின் ஆசிரமத்தில் அஹல்யாவை அவளது சாபத்திலிருந்து விடுவித்து, அவளது வடிவத்தை மீண்டும் அளித்தார் ராமர்.

இந்த நிகழ்வுகளுக்குப் பிறகு, முனிவர் ராமரையும் லக்ஷ்மணரையும் மிதிலைக்கு அழைத்துச் சென்றார். இது ஜனக மன்னரால் ஆளப்பட்ட செழிப்பான ராஜ்ஜியமாகும். சிவபெருமானுடன் தொடர்புடைய தெய்வீக வில் ஒன்று அங்கு வைக்கப்பட்டிருப்பதை விசுவாமித்திரர் அறிந்தார். இந்த வில் விரைவில் ராமரின் எதிர்காலத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும்.

மிதிலையில் ஜனகர், முனிவரையும் இரு இளவரசர்களையும் அன்புடன் வரவேற்றார். அவர் விருந்தோம்பல் சடங்குகளைச் செய்தார் மற்றும் அவர்களை மிகவும் மரியாதையுடன் நடத்தினார். ஜனகர் விசுவாமித்திரரிடம் எப்படி அவருக்கு சேவை செய்ய முடியும் என்று கேட்டார்.

விசுவாமித்திரர், 'இந்த இளவரசர்கள் தசரத மன்னரின் மகன்கள். அவர்கள் துணிச்சலுக்கும் நல்லொழுக்கத்திற்கும் பெயர் பெற்றவர்கள். இங்கு மிதிலையில் வைக்கப்பட்டுள்ள தெய்வீக வில்லைப் பார்க்க விரும்புகிறார்கள்.' என்றார்.

ஜனக மன்னன் சம்மதித்து வில்லின் வரலாற்றை விளக்க ஆரம்பித்தார். அவர், 'இந்த வில் ஒரு காலத்தில் சிவபெருமானுடையது. தக்ஷனின் யாகத்தின் போது, சிவன் அவமதிக்கப்பட்டபோது யாகத்தை அழிக்க இதைப் பயன்படுத்தினார். பின்னர், தெவர்கள் அவரிடம் பிரார்த்தனை செய்ய, அவர் அமைதியானார். அவர் வில்லைக் தேவர்களிடம் கொடுத்தார். அவர்கள் அதை என் மூதாதையரான தேவராதர் மன்னரிடம் கொடுத்தார்கள். அன்றிலிருந்து இங்கு புனித பொக்கிஷமாக பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.' 

அப்போது ஜனகன் தன் மகள் சீதையின் கதையைச் சொன்னார். 'பல வருடங்களுக்கு முன், புனிதமான உழவுச் சடங்கு ஒன்றில், என் கலப்பையின் நுனியில் ஒரு தெய்வீகப் பெண் குழந்தையைக் கண்டேன். அவள் பூமியில் இருந்தே எழுந்தாள். நான் அவளுக்கு சீதா என்று பெயரிட்டேன். அவள் என் மகளாக வளர்ந்து நல்லொழுக்கமுள்ள அழகிய கன்னியாக மாறினாள்.'

மன்னர் தொடர்ந்தார், 'சீதைக்கு தகுதியான கணவனைக் கண்டுபிடிக்க, நான் ஒரு சபதம் செய்தேன். இந்த வில்லைக் உடைக்கக்கூடியவர்தான் அவளை மணந்து கொள்வார். பல மன்னர்கள் மிதிலைக்கு வந்து தங்கள் பலத்தை சோதித்தனர். யாராலும் வில்லைத் தூக்க முடியவில்லை. ஏமாற்றமடைந்த நான் அவர்களின் முன்மொழிவுகளை நிராகரித்தேன்.'

அதைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட பிரச்சனைகளை மன்னர் விவரித்தார். 'அரசர்கள் தோல்வியுற்றபோது, அவர்கள் கோபமடைந்தனர். மிதிலையை தம் படைகளுடன் சூழ்ந்து என் மக்களுக்குத் துன்பம் விளைவித்தனர். ஒரு வருடம் முழுவதும், நாங்கள் போராடினோம். உதவிக்காக நான் தேவர்களிடம் பிரார்த்தனை செய்தேன். அவர்கள் எனக்கு ஒரு தெய்வீகப் படையை அருளினார்கள். அதன் உதவியால் அரசர்களை வென்று என் நகரத்தில் அமைதியை நிலைநாட்டினேன்.' என்றார்.

ஜனக மன்னர், 'வில் தெய்வீக வலிமையின் அடையாளமாக உள்ளது. இப்போது அதை ராமரிடம் காட்டுகிறேன்.' என்று சொல்லி வில்லை அதன் தங்குமிடத்திலிருந்து கொண்டு வருமாறு அமைச்சர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்.

எட்டு சக்கரங்களில் பொருத்தப்பட்ட பெரிய இரும்பு மார்பில் வில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அது மிகவும் கனமாக இருந்தது. அதை நகர்த்துவதற்கு ஐயாயிரம் பேர் தேவைப்பட்டனர். மந்திரிகள் அதை அரசவைக்குக் கொண்டு வந்து அரசர் முன் வைத்தார்கள்.

ஜனகன் விசுவாமித்திரரிடம் திரும்பி, 'இந்த வில் வலிமையான உயிரினங்களையும் தாழ்த்தியது. தேவர்களும், அசுரர்களும், வானவர்களும் அதைத் தூக்கி நிறுத்தத் தவறிவிட்டனர்.'

இதைக் கேட்ட விசுவாமித்திரர் சிரித்துக்கொண்டே ராமரைப் பார்த்தார். அவர், 'ராமா, முன்னோக்கிச் சென்று இந்த வில்லைப் பார்' என்றார். முனிவரால் ஊக்கம் பெற்ற இராமர் மார்புக்கு அருகில் வந்தார். அவர் அதைத் திறந்து, தெய்வீக ஆற்றலால் ஒளிரும் வில்லைப் பார்த்தார்.

உறுதியான கைகளால், ராமர் வில்லை எளிதாகத் தூக்கினார். நீதிமன்றம் ஆச்சரியத்தில் மௌனம் சாதித்தது. ராமர் மிகவும் துல்லியமாக வில்லைக் கட்டத் தொடங்கினார். ஆனால் அவர் சரத்தை இழுத்தபோது, வில் காதைக் கெடுக்கும் சத்தத்துடன் இரண்டாக உடைந்தது. அந்தச் சத்தம் பூமியையே அதிர வைக்கும் அளவுக்கு இருந்தது.

சபையில் இருந்தவர்கள் சத்தம் கேட்டு மயங்கி விழுந்தனர். விசுவாமித்திரர், ஜனகன் மற்றும் இரண்டு இளவரசர்கள் மட்டும் பாதிக்கப்படாமல் இருந்தனர். கூட்டத்தினர் சுயநினைவுக்கு வந்தபோது, அவர்கள் பிரமிப்பில் மூழ்கினர்.

ஜனக மன்னர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். இராமர் முன் தன் கைகளைக் கூப்பி, 'பலத்திலும் அறத்திலும் நீ நிகரற்றவன். என் மகளான சீதையை மணக்க நீ மட்டுமே தகுதியானவள். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவள் கையை உனக்குத் தருகிறேன்.' என்றார்.

பின்னர் அரசர் விசுவாமித்திரரின் ஒப்புதலுக்காகத் திரும்பினார். முனிவர் புன்னகைத்து ஆசீர்வதித்தார். ஜனகரின் ஞானம் மற்றும் தொலைநோக்கு பார்வையை அவர் பாராட்டினார்.

தாமதிக்காமல், ஜனக மன்னர் தன் மந்திரிகளுக்கு திருமணத்திற்குத் தயாராகும்படி அறிவுறுத்தினார். மன்னர் தசரதரை அழைக்க அயோத்திக்கு தூதுவர்களையும் அனுப்பினார். தூதர்கள் பரிசுகளையும் ராமரின் வெற்றியின் மகிழ்ச்சியான செய்திகளையும் எடுத்துச் சென்றனர். தசரதரின் மகன்கள் மிதிலையில் பாதுகாப்பாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருப்பதாக அவர்கள் உறுதியளித்தனர்.

மிதிலை மக்கள் மகிழ்ந்தனர். ராமர் மீது மலர்மழை பொழிந்து, அவரது பெருமையைப் பாடினர். சீதை தன் அரண்மனையிலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். இராமர் தன் வலிமையாலும், குணத்தாலும் தன் கணவர் என்பதை அவள் அறிந்தாள்.

இதனால், ராமர் மற்றும் சீதையின் சங்கமம் தொடங்கியது. அவர்களின் திருமணம் அன்பு, வலிமை மற்றும் தர்மத்தின் அடையாளமாக மாறியது. இந்தக் கதை, அதன் காலத்தால் அழியாத பாடங்களைக் கொண்டு தலைமுறைகளைத் தொடர்ந்து ஊக்குவிக்கிறது.

பாடங்கள் -

தேவர்களாலும், அசுரர்களாலும், வலிமைமிக்க அரசர்களாலும் எவராலும் செய்ய முடியாத ஒரு பணியை ராமர் சிரமமின்றி சிவபெருமானின் தெய்வீக வில்லைத் தூக்கினார். இந்த செயல் அவரது அசாதாரண உடல் மற்றும் ஆன்மீக சக்தியை வெளிப்படுத்தியது.

வில் முறிந்தது தெய்வீக சித்தத்தையும், ஜனக மன்னரின் சபதத்தையும் நிறைவேற்றியது. ராமர் நல்லொழுக்கம் மற்றும் கருணையின் உருவகமான சீதாதேவியின் கணவர் என்பதை நிரூபித்தார்.

சவால் முழுவதும் ராமரின் அமைதியான மற்றும் இணக்கமான நடத்தை அவரது பணிவு மற்றும் ஒழுக்கம், பண்புகளை ஒரு சிறந்த தலைவராகவும் பாதுகாவலராகவும் உயர்த்தியது.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi