மூன்று தெய்வீகத் தாய்கள் – கோமாதா, பூமாதா, கங்காமாதா

 இந்திய கலாச்சாரத்தில் தாய் என்ற சொல்லுக்கு மிக உயர்ந்த மரியாதை உண்டு. தாய் என்பது பிறப்பித்தவள் மட்டுமல்ல, பராமரிப்பவள், காக்கும் சக்தி, வழிகாட்டும் ஒளி. இந்த அன்பும் மரியாதையும் மனிதத் தாயைத் தாண்டி இயற்கையையும் தெய்வமாகக் கருதி விரிவடைகிறது. அதனால் தான் இந்தியர்கள் மூன்று தெய்வீகத் தாய்களைப் போற்றுகிறார்கள் – கோமாதா (பசு), பூமாதா (பூமி), கங்காமாதா (கங்கை நதி). இவர்கள் மூவரும் நம் வாழ்க்கையை நிலைநிறுத்தும் ஆதார சக்திகள்.

கோமாதா – பாலூற்றும் அருள்மிகு தாய்
பசு இந்தியர்களால் பண்டைய காலத்திலிருந்தே 'அக்ன்யா' என அழைக்கப்பட்டார் – கொல்லக்கூடாதவள். காரணம் எளிது; தன் உடல் வலிமையை மனித குலம் வளரச் செலவிடுகிறாள். பால், தயிர், வெண்ணெய், நெய் – இவை உணவுகள் மட்டுமல்ல, உயிர் தாங்கும் அமிர்தம். குழந்தை தன் தாய்ப்பாலிலிருந்து உயிர் பெறுவது போல், மனித குலம் பசுவின் பாலும் பால் சார்ந்த பொருட்களிலிருந்தும் வலிமை பெறுகிறது.
பால் மட்டும் அல்ல, பசுவின் சாணமும் சிறுநீரும் சுத்திகரிப்பிலும், விவசாய மண்ணை வளப்படுத்தவும், மருத்துவத்திலும் பயன்படுகின்றன. கிராமங்களில் பசு இல்லாமல் குடும்பமும், விவசாயமும் முழுமையடையாது. அதனால் தான் அவள் காமதேனு என, எல்லா தேவைகளையும் நிறைவேற்றும் தாயாகக் கருதப்படுகிறாள்.

பூமாதா – அன்னபூர்ணையின் உருவம்
பூமி நம் தாய் என்று இந்தியர்கள் போற்றுவது காரணமற்றதல்ல. நம்மை மடியில் தாங்கி, உணவு கொடுத்து வாழ வைக்கிறாள். விவசாயிகளுக்கு உழுதல் என்பது சாதாரண வேலையல்ல – அது தாயின் கர்ப்பத்தில் விதைகளை விதைக்கும் புனிதக் கடமையாகக் கருதப்படுகிறது.
பூமி மழையை, வெயிலை, உழவு கருவிகளின் காயங்களை எல்லாம் பொறுத்துக்கொள்கிறாள். ஆனாலும் குற்றம் சொல்லாமல், மனிதனுக்குத் தானியங்களையும் பலன்களையும் தருகிறாள். அதனால் தான் அவள் அன்னபூர்ணை என, உணவளிக்கும் தாய் என வழிபடப்படுகிறாள். எந்தச் செயலும் செய்யும் முன் தரையைத் தொட்டு வணங்குவது பூமாதாவை மதிப்பதற்கான ஒரு அடையாளம்.

கங்காமாதா – ஆன்மாவின் ஓட்டம்
கங்கை நதி வெறும் நீரோடை அல்ல, அவள் இந்தியாவின் ஆன்மீக நரம்பு. ஹிமாலயத்திலிருந்து பாய்ந்து சமவெளிகளை ஊடறுத்து ஓடி, கோடிக்கணக்கான மக்களின் தாகத்தைத் தணித்து, வயல்களைப் பாசனம் செய்து, உயிரை வாழவைக்கிறாள்.
அறிவியல் கூட கங்கை நீரின் தனித்துவத்தை ஒப்புக்கொண்டுள்ளது; அது எளிதில் கெடாமல், சுத்திகரிக்கும் பண்புகள் கொண்டது. ஆன்மீக ரீதியில் கங்கை மோக்ஷம் அளிக்கும் தாய் என்று நம்பப்படுகிறது. கங்கையில் நீராடுவது பாவங்களை நீக்கி, விடுதலையை அருளும் என்கிறார் இந்துக்கள். அதனால் தான் வராணசி, ஹரித்வார், பிரயாக் போன்ற நகரங்கள் புண்ணியக் க்ஷேத்திரங்களாக மாறின.

மூன்று தாய்களின் ஒற்றுமை
கோமாதா பால் தருகிறாள், பூமாதா உணவு தருகிறாள், கங்காமாதா நீர் தருகிறாள். இவர்களில் ஒருத்தியையும் இழந்தால் வாழ்க்கை சாத்தியமே இல்லை. இவர்கள் மூவரும் சேர்ந்து வாழ்வை நிறைவு செய்கிறார்கள். இது போட்டி அல்ல, ஒத்துழைப்பு தான் வாழ்க்கையை நிலைநிறுத்தும் என்பதற்கான உண்மையான பாடமாகும்.

ஏன் வழிபாடு?
சிலர் கேட்கலாம் – பசுவையும், பூமியையும், நதியையும் தாய் என வழிபடுவதற்கு என்ன காரணம்? பதில் எளிது – நன்றியுணர்வு. இவர்கள் நமக்கு எதிர்பார்ப்பு இன்றி கொடுப்பவர்கள். வழிபாடு என்பது பூஜை செய்யும் சடங்குகள் மட்டுமல்ல; உண்மையில் அது அவர்களின் அர்ப்பணிப்பை உணர்ந்து, நம்முடைய கடமையைச் செய்யும் மனப்பாங்கு.
கோமாதாவை வழிபடுவது – பசுக்களைப் பாதுகாப்பது, ஒழுங்கான பால் உற்பத்தி முறைகளை பின்பற்றுவது.
பூமாதாவை வழிபடுவது – இயற்கை விவசாயம் செய்து, நிலத்தைக் காக்கும் முறைகளை பின்பற்றுவது.
கங்காமாதாவை வழிபடுவது – ஆறுகளை மாசுபடுத்தாமல் சுத்தமாக வைத்துக்கொள்வது, நீர் சேமிப்பது.

நவீன காலப் பொருத்தம்
இன்றைய சூழலில் இந்த மூன்று தாய்களின் கூக்குரல் இன்னும் பெரிதாகக் கேட்கிறது. நகரமயமாக்கல் காரணமாக பசுக்கள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன, இரசாயன விவசாயம் நிலத்தை காயப்படுத்துகிறது, ஆறுகள் தொழிற்சாலை மற்றும் கழிவுநீரால் மூச்சுத் திணறுகின்றன.
கோமாதாவை காப்பது – பசுக்களை நன்கு பராமரிப்பது.
பூமாதாவை காப்பது – இயற்கை முறையில் விவசாயம் செய்வது.
கங்காமாதாவை காப்பது – ஆற்றைப் பாசறை செய்து, நீரைச் சேமிப்பது.
இவற்றை மறந்துவிட்டால் நம் வாழ்வையே ஆபத்துக்குள்ளாக்குகிறோம். இவற்றை காப்பாற்றினால், நம் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தை உறுதியாக்குகிறோம்.

முடிவு
கோமாதா, பூமாதா, கங்காமாதா – இவர்கள் மூவரும் நம் வாழ்க்கையின் அடிப்படை தூண்கள். பால், உணவு, நீர் – உடலுக்கும், ஆன்மாவுக்கும் ஆதாரம். இவர்களை வழிபடுவது என்பது வெறும் பழைய பாரம்பரிய சடங்கு அல்ல, அது நம் பொறுப்பை நினைவூட்டும் புனிதப் பாடம்.
இன்றைய காலத்தில் நாம் செய்ய வேண்டியது – சடங்குகளைக் கடந்து, செயலில் அவர்களை மதிப்பது. மிருகங்களைப் பராமரித்து, நிலத்தைப் பேணி, நதிகளை மீட்டெடுப்பதே உண்மையான வழிபாடு. நம் முன்னோர்கள் காட்டிய நன்றியுணர்வை, நாம் செயலாக்கினால் தான், உண்மையில் வாழ்வை மதித்ததாக ஆகும்.

• இந்திய பண்பாட்டில் தாய் என்ற சொல்லின் ஆழமான பொருள் என்ன?
  இந்திய பண்பாட்டில் தாய் என்பது வெறும் உடலை ஈன்றெடுத்தவள் மட்டுமல்ல. நம்மைப் பராமரிப்பவள், ஆபத்திலிருந்து காக்கும் சக்தி மற்றும் நல்வழி காட்டும் பேரொளி என்பதே இதன் பொருள். இந்த உயரிய நோக்கம் மனிதர்களைத் தாண்டி இயற்கை மற்றும் உயிரினங்கள் வரை விரிவடைந்து அவற்றை தெய்வமாகப் போற்றச் செய்கிறது.
• பசுவை அக்ன்யா என்று அழைப்பதன் பின்னணியில் உள்ள மர்மம் என்ன?
  அக்ன்யா என்றால் கொல்லக்கூடாதவள் என்று பொருள். பசு தனது வாழ்நாள் முழுவதும் தனது உடல் உழைப்பையும், ஐவகை கொடைகளையும் (பால், தயிர், நெய், சாணம், சிறுநீர்) மனித குலத்திற்காகவே அர்ப்பணிக்கிறது. ஒரு தாய் தன் குழந்தைக்குப் பாலூட்டி வளர்ப்பது போலவே, பசுவும் மனித சமுதாயத்தை ஊட்டச்சத்து அளித்து வளர்ப்பதால், அதை வதம் செய்வது தாயைக் கொல்வதற்குச் சமமாகக் கருதப்படுகிறது.
• காமதேனு என்ற தத்துவம் பசுவின் எந்த குணத்தைக் குறிக்கிறது?
  காமதேனு என்பது கேட்டதை எல்லாம் கொடுக்கும் தேவலோகப் பசு. நிஜ வாழ்க்கையில் ஒரு கிராமப்புறக் குடும்பத்தின் பொருளாதாரத் தேவை, உணவுத் தேவை, விவசாயத் தேவை மற்றும் மருத்துவத் தேவை ஆகிய அனைத்தையும் ஒரு பசு நிறைவேற்றுகிறது. தன்னலமின்றி அனைத்தையும் வழங்குவதால் அது காமதேனுவாகப் போற்றப்படுகிறது.
• விவசாயத்தில் பூமிக்கும் உழவருக்கும் இடையிலான உறவு எவ்வாறு ஆன்மீக ரீதியாகப் பார்க்கப்படுகிறது?
  விவசாயிகளுக்கு உழுதல் என்பது வெறும் தொழில் அல்ல; அது ஒரு புனிதக் கடமை. பூமாதாவின் கருப்பையில் விதைகளை இடும் செயலாகவே அது பார்க்கப்படுகிறது. நிலத்தை வெறும் ஜடப் பொருளாகப் பார்க்காமல், காயங்களையும் வலிகளையும் பொறுத்துக் கொண்டு உணவளிக்கும் அன்னபூர்ணியாகப் பார்ப்பதே இந்திய மரபு.
• பூமாதாவை மதிக்கும் அடையாளமாக அன்றாட வாழ்வில் நாம் செய்ய வேண்டிய எளிய செயல் எது?
  ஒரு செயலைத் தொடங்கும் முன்போ அல்லது காலையில் எழுந்தவுடன் தரையில் காலை வைக்கும் முன்போ, நிலத்தைத் தொட்டு வணங்குவது நம் மரபு. இது நம்மைத் தாங்கி நிற்கும் பூமிக்கு நாம் செலுத்தும் நன்றியறிதல் மற்றும் அதன் பொறுமைக்கு அளிக்கும் மரியாதை ஆகும்.
• கங்கை நதி ஏன் இந்தியாவின் ஆன்மீக நரம்பாகக் கருதப்படுகிறது?
  கங்கை வெறும் நீர்நிலை அல்ல. இமயமலையில் தோன்றி பல மாநிலங்களை வளப்படுத்தி, கோடிக்கணக்கான மக்களின் தாகத்தைத் தணிப்பதுடன், மக்களின் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தும் சக்தியாகவும் நம்பப்படுகிறது. அதன் நீர் கெடாத தன்மை கொண்டது என்று அறிவியலும் வியக்கிறது. பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை ஒரு இந்தியனின் ஆன்மீகப் பயணத்தில் கங்கை இரண்டறக் கலந்துள்ளது.
• மூன்று தாய்களும் இணைந்து வாழ்வின் எந்த அடிப்படை உண்மையை நமக்கு உணர்த்துகிறார்கள்?
  கோமாதா பால் தருகிறாள், பூமாதா உணவு தருகிறாள், கங்காமாதா நீர் தருகிறாள். இந்த மூன்றும் ஒன்றிணைந்தால் மட்டுமே மனித வாழ்வு சாத்தியம். இது தனித்தனியான வழிபாடு அல்ல; மாறாக, இயற்கையோடு ஒத்துழைத்து வாழ்வதே வாழ்வின் முழுமை என்ற பாடத்தை இவை உணர்த்துகின்றன.
• வழிபாட்டின் உண்மையான நோக்கம் சடங்குகள் மட்டும்தானா?
  இல்லை. வழிபாடு என்பது வெறும் பூசைகள் செய்வதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை. அவர்கள் நமக்குச் செய்யும் அர்ப்பணிப்பை உணர்ந்து, அதற்குப் பதிலாக நாம் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்வதே உண்மையான வழிபாடு. அதாவது பசுவைப் பாதுகாத்தல், மண்ணின் வளத்தைக் காத்தல் மற்றும் நீரைத் தூய்மையாக வைத்திருத்தலே மேலான வழிபாடாகும்.
• மறைந்து வரும் இந்த விழுமியங்களை நவீன காலத்தில் மீட்டெடுப்பது எப்படி?
  நவீன காலத்தில் வெறும் பெயரளவில் போற்றாமல், செயலில் காட்ட வேண்டும். இரசாயன உரங்களைத் தவிர்த்து இயற்கை விவசாயம் செய்வதன் மூலம் பூமாதாவைக் காக்கலாம். ஆலைக்கழிவுகளைக் கலக்காமல் தடுப்பதன் மூலம் கங்கையைத் தூய்மைப்படுத்தலாம். பசுக்களைத் தெருவில் விடாமல் முறையாகப் பராமரிப்பதன் மூலம் கோமாதாவைத் துதிக்கலாம்.
• இந்த மூன்று தாய்களைப் போற்றுவது எதிர்கால சந்ததிக்கு எவ்வாறு உதவும்?
  நாம் நிலத்தையும், நீரையும், கால்நடைகளையும் சிதைக்காமல் பாதுகாத்தால் மட்டுமே நம் குழந்தைகளுக்கு ஒரு வளமான எதிர்காலத்தை விட்டுச் செல்ல முடியும். இந்த இயற்கை வளங்களை அழிப்பது என்பது நம் வாழ்வாதாரத்தை நாமே அழித்துக் கொள்வதற்குச் சமம். எனவே, முன்னோர்கள் காட்டிய நன்றியுணர்வுப் பாதை எதிர்காலத்தின் பாதுகாப்பு அரணாகும்.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi