பகைபாவம் அச்சம்

அதிகாரம் - 15 குறள் - 6
பகைபாவம் அச்சம் பழியென நான்கும்
இகவாவாம் இல்லிறப்பான் கண்.

பொருள்:
மற்றவர் வீட்டுப் பெண்ணை தவறாக நினைத்து நடப்பவனிடம் இந்த நான்கு தீமைகள் கட்டாயம் வந்து சேரும் – பகை, பாவம், அச்சம்,பழி. அப்படிப்பட்டவன் வாழ்க்கையில் அமைதியும் மரியாதையும் இழந்து விடுவான்.

கதை:

ஒரு நகரத்தில் சுரேஷ் என்ற ஒருவன் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான்.
நல்ல வேலை. நல்ல சம்பளம். வீட்டில் மனைவி, குழந்தை.
வெளியே பார்த்தால் அவன் வாழ்க்கை சரியாக இருந்தது.
ஆனால் அவன் மனதில் ஒரு தவறு மெதுவாக வளர ஆரம்பித்தது.

அவன் வேலை செய்யும் இடத்தில், ரவி என்ற ஒருவனின் மனைவி அடிக்கடி வருவாள்.
பேசும் விதம், நடத்தை - அனைத்தும் சாதாரணமாக இருந்தது.
ஆனால் சுரேஷின் பார்வை நேராக இல்லை. அவன் மனதில் தவறான எண்ணம் வந்தது.

முதல் நாள், அது ஒரு சிறிய எண்ணம் மட்டும்.
‘இது தவறில்லை,’ என்று அவன் தன்னை நம்ப வைத்தான்.
ஆனால் அந்த எண்ணம் தினமும் வளர்ந்தது.

அவள் பேசும் போது, அவன் மனம் வேறு திசையில் போக ஆரம்பித்தது.
ஒரு நாள், அவன் அவளிடம் தேவையில்லாத நெருக்கத்தை காட்ட முயன்றான்.
அந்த தருணம், எல்லாம் மாறிவிட்டது.
அவள் உடனே விலகி, கடுமையாகக் கேட்டாள்.
‘நீ என்ன நினைக்கிறாய்?’

அவள் கண்களில் கோபம் இருந்தது.
அவமானம் இருந்தது.
இந்த செய்தி விரைவாக வெளியேறியது.

முதலில் வந்தது — பகை.
ரவி அதை கேட்டதும் கொதித்தான்.
சுரேஷை எதிரியாகவே பார்த்தான்.
நண்பர்கள் விலகினர்.
அலுவலகத்தில் பேசாதவர்கள் கூட அவனைப் பார்த்து வெறுப்பு காட்டினர்.

அடுத்து வந்தது — பாவம்.
இரவு தூங்க முடியவில்லை.
அவன் மனசாட்சி அவனை அமைதியாக இருக்க விடவில்லை.
‘நான் ஏன் இதை செய்தேன்?’ என்ற கேள்வி அவனை துரத்தியது.

அடுத்தது — அச்சம்.
ஒவ்வொரு நாளும் அவன் பயந்தான்.
‘இன்னும் என்ன நடக்கும்?
வேலை போகுமா?
வீட்டில் தெரிந்துவிட்டால்?’
அவன் முகத்தில் அமைதி இல்லை.
எப்போதும் பதட்டம்.

கடைசியாக வந்தது — பழி.
அவன் பெயர் கெட்டுப் போனது.
‘அந்த மாதிரி மனிதன்’ என்று அனைவரும் பேச ஆரம்பித்தனர்.
அவன் மனைவிக்கும் இந்த விஷயம் தெரிந்தது.
அவள் கண்களில் நம்பிக்கை உடைந்தது.
வீட்டில் அமைதி இல்லை.
அலுவலகத்தில் மரியாதை இல்லை.

சுரேஷ் ஒரு நாள் தனியாக அமர்ந்து கொண்டிருந்தான்.
அவன் மனதில் ஒரு உண்மை தெளிவாக வந்தது.
ஒரு தவறான எண்ணம். ஒரு தவறான செயல்.
அது நான்கு தீமைகளையும் கொண்டு வந்தது.

  1. பகை.
  2. பாவம்.
  3. அச்சம்.
  4. பழி.

அவன் மெதுவாக புரிந்துகொண்டான்.

‘மற்றவர் வீட்டுப் பெண்ணை தவறாக நினைப்பது ஒரு சிறிய விஷயம் இல்லை. அது வாழ்க்கையே கெடுக்கும்,’ என்று.
அவன் இழந்ததை திரும்ப பெற முடியவில்லை. ஆனால் உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டான்.
அதற்குப் பிறகு, அவன் வாழ்க்கையை திருத்த முயன்றான்.
ஆனால் அந்த காயங்கள் அவனை நினைவூட்டிக் கொண்டே இருந்தது.
ஒரு மனிதன் வெளியில் எவ்வளவு உயர்ந்தவனாக இருந்தாலும், மனதில் தவறு வந்தால், அவன் விழுவது நிச்சயம்.
மரியாதையும் அமைதியும் காக்க வேண்டுமென்றால், முதலில் மனதை காக்க வேண்டும்.
அது இல்லாமல் இருந்தால், வாழ்க்கை மெதுவாக சிதறி விடும்.

தமிழ்

தமிழ்

திருக்குறள்

Click on any topic to open

0

Copyright © 2026 | Vedadhara | All Rights Reserved. | Designed & Developed by Claps and Whistles
| | | | |
Vedahdara - Personalize

We use cookies