நெடுங்கடலும் தன்நீர்மை குன்றும்
அதிகாரம் - 2 குறள் - 7
நெடுங்கடலும் தன்நீர்மை குன்றும்
தடிந்தெழிலி தான்நல்கா தாகி விடின்
பொருள்:
மேகம் கடலிலிருந்து தண்ணீரை எடுத்துக்கொண்டு மழையை தூவாமல் போனால் சில காலத்தில் கடல் வற்றி விடும்.
கதை:
மழையும் மறைந்த கடலும்
முன்னொரு காலத்தில், தான் மிகப்பெரியவன் என்ற அகந்தை பெருங்கடலுக்கு இருந்தது. “உலகில் உள்ள அத்தனை நதிகளும் என்னிடம்தான் வந்து சேர்கின்றன. நானே நீரின் இருப்பிடம்!” என்று அது கர்வத்துடன் அலைகளை வீசியது.
அப்போது ஒரு கார்மேகம் கடலின் மேலே வந்து படிந்தது. தாகத்துடன் இருந்த மேகம், கடலிடம் இருந்து நீரை உறிஞ்சத் தொடங்கியது. இதைப் பார்த்த கடல் ஏளனமாகச் சிரித்தது.
“ஏ மேகமே! என்னிடமிருந்து நீ எவ்வளவு நீரை எடுத்தாலும் நான் குறையப்போவதில்லை. நீ ஒரு பிச்சைக்காரனைப் போல என்னிடம் கையேந்துகிறாய்!” என்று கடல் இகழ்ந்தது.
மேகம் எதற்கும் பதில் சொல்லாமல், அமைதியாக நீரைச் சுமந்து கொண்டு நிலப்பரப்பிற்குச் சென்றது. அங்கே மழையாகப் பொழிந்து காடுகளையும், நதிகளையும் நிரப்பியது. ஆனால், கடலின் திமிரைக் கண்டு மேகம் ஒரு முடிவு செய்தது: “இனி இந்தக் கடலின் மேல் மழையைப் பெய்யக் கூடாது.”
ஆண்டுகள் கடந்தன. மேகம் கடலில் இருந்து நீரை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டது, ஆனால் ஒரு சொட்டு மழையைக் கூட கடல் பரப்பில் பெய்யவில்லை. மேகம் மழையைத் தராததால்:
- நதிகள் வறண்டு போயின.
- கடலுக்கு வந்து சேர வேண்டிய நீரின் வரத்து நின்றது.
- வெப்பத்தால் கடல் நீர் ஆவியாகிப் போய்க்கொண்டே இருந்தது.
விரைவிலேயே, பிரம்மாண்டமான அந்தக் கடல் மெல்ல மெல்ல சுருங்கத் தொடங்கியது. அதன் ஆழம் குறைந்தது; உப்புத்தன்மை அதிகரித்தது; உள்ளே இருந்த உயிரினங்கள் மடிந்தன. “நான் எவ்வளவு பெரியவன்!” என்று தற்பெருமை பேசிய கடல், மேகம் மழையாகத் தன்னைத் திருப்பிக் கொடுக்காததால் தன் கம்பீரத்தை இழந்து சிறு குட்டையைப் போல மாறியது.
நீதி:
எவ்வளவு பெரிய செல்வம் அல்லது அதிகாரம் ஒருவரிடம் இருந்தாலும், கொடுக்கும் குணம் (ஈகை) இல்லாவிட்டால் அது அழிந்து போகும். மேகம் கைவிட்டால், எல்லையற்ற கடலும் தன் இயல்பை இழந்து வற்றிவிடும்.
தமிழ்
திருக்குறள்
Click on any topic to open
