திருப்பாணாழ்வார்: முனிவரின் தோளில் அமர்ந்து திருவரங்கம் கோவிலுக்குள் பிரவேசித்தவர்

திருப்பாணாழ்வார்: முனிவரின் தோளில் அமர்ந்து திருவரங்கம் கோவிலுக்குள் பிரவேசித்தவர்

வைணவ நெறியைப் பின்பற்றி, பக்தி இயக்கத்திற்கு வித்திட்ட பன்னிரு ஆழ்வார்களில் ஒருவர் திருப்பாணாழ்வார். சோழ நாட்டின் தலைநகரமான உறையூரில், பாணர் குலத்தில் (இசையால் இறைவனைப் பாடும் மரபினர்) இவர் அவதரித்தார். இவர் திருமாலின் மார்பில் உறையும் ஸ்ரீவத்ஸம் என்னும் மறுவின் அம்சமாகப் போற்றப்படுகிறார்.

காவிரிக் கரையில் ஒலித்த கானம்
திருப்பாணாழ்வார், திருவரங்கத்தில் கோயில் கொண்டிருக்கும் அரங்கநாதப் பெருமான் மீது எல்லையற்ற பக்தி கொண்டவர். ஆயினும், அக்கால சமூக வழக்கப்படி, தன் குலத்தின் காரணமாகத் தன்னைக் 'தாழ்ந்தவன்' எனக் கருதி, திருவரங்கம் கோயிலுக்குள் நுழைய அவர் துணிந்ததில்லை.
அதனால், அவர் தினமும் காவிரிக் கரையின் தென்புறம் நின்றுகொண்டு, கையில் வீணையை மீட்டியபடி, அரங்கனின் புகழைப் பக்திப் பரவசத்துடன் பாடுவதையே வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். கோயிலுக்குள் செல்ல முடியவில்லையே என்ற ஏக்கம் இருந்தாலும், அரங்கனின் மீதான அவரது பக்தியில் இம்மியளவும் குறையவில்லை.

லோக சாரங்க முனிவரும், இறைவனின் திருவிளையாடலும்
ஒரு நாள், வழக்கம் போல் ஆழ்வார் பக்திப் பரவசத்தில் அரங்கனைப் பாடிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது, கோயிலின் தலைமை அர்ச்சகரான லோக சாரங்க முனிவர், காவிரியிலிருந்து பெருமாளின் திருமஞ்சனத்திற்கு (அபிஷேகம்) தீர்த்தம் எடுப்பதற்காக அங்கே வந்தார்.
ஆழ்வார் பக்திப் பரவசத்தில் தன்னை மறந்து அமர்ந்திருந்ததால், முனிவர் வந்ததைக் கவனிக்கவில்லை. முனிவர், 'வழிவிடு' என்று கூறியும் ஆழ்வாரின் காதுகளில் அது விழவில்லை. இதனால் சினமுற்ற லோக சாரங்க முனிவர், ஒரு சிறு கல்லை எடுத்து ஆழ்வார் மீது எறிந்தார். அந்தக் கல், ஆழ்வாரின் நெற்றியில் பட்டு இரத்தம் வழிந்தது. சுயநினைவுக்கு வந்த ஆழ்வார், தன் செயலால் ஒரு பாகவதருக்குத் தடை ஏற்பட்டதே என்று வருந்தி, அங்கிருந்து விலகிச் சென்றார். முனிவரும் தீர்த்தம் எடுத்துக்கொண்டு கோயிலுக்குச் சென்றார்.
அன்று இரவு, லோக சாரங்க முனிவரின் கனவில் தோன்றிய அரங்கன், தன் நெற்றியில் இரத்தம் வழிவதைக் காட்டினார். திடுக்கிட்ட முனிவரிடம், 'என் அடியாரான திருப்பாணனை நீர் புண்படுத்தினீர். அது என்னையே புண்படுத்தியது. இதற்குப் பரிகாரமாக, நீர் உடனே சென்று, திருப்பாணனை உமது தோள்களில் சுமந்து வந்து என் சன்னதியில் விடுவாயாக' என்று ஆணையிட்டார்.

முனிவாகனர் ஆனார்
கனவால் அதிர்ந்த லோக சாரங்க முனிவர், விடிந்ததும் ஓடோடிச் சென்று காவிரிக் கரையில் இருந்த திருப்பாணாழ்வாரின் கால்களில் விழுந்து வணங்கி, நடந்ததைக் கூறி மன்னிப்புக் கோரினார். அரங்கனின் ஆணையைக் கேட்டுத் திகைத்த ஆழ்வார், 'நானோ தாழ்ந்த குலத்தவன், நீங்களோ பெரிய முனிவர். இது தகாது' என்று மன்றாடினார்.
ஆனால் முனிவர், 'இது அரங்கனின் ஆணை, இதை நிறைவேற்றுவதே என் கடமை' என்று கூறி, திருப்பாணாழ்வாரைத் தமது தோள்களில் சுமந்துகொண்டார். ஒரு முனிவராலேயே சுமக்கப்பட்டதால், திருப்பாணாழ்வார் அன்று முதல் 'முனிவாகனர்' என்ற திருப்பெயரையும் பெற்றார்.

அமலனாதிபிரான்
லோக சாரங்க முனிவரின் தோள்களில் அமர்ந்தவாறே, திருப்பாணாழ்வார் திருவரங்கம் கோயிலின் கருவறைக்குள் முதன்முறையாகப் பிரவேசித்தார். அங்கே, ஆதிசேஷன் மீது பள்ளி கொண்ட கோலத்தில் இருந்த அரங்கநாதப் பெருமானின் திவ்ய தரிசனத்தைக் கண்டார்.
அரங்கனின் அழகில் தன்னையே இழந்தார். இறைவனின் திருப்பாதங்களில் (திருவடி) இருந்து தன் பார்வையைத் தொடங்கிய அவர், மெல்ல மெல்ல பெருமாளின் ஆடை, திருவயிறு, திருமார்பு, திருக்கழுத்து, பவள வாய், கரிய கண்கள் என ஒவ்வோர் அங்கமாக சேவித்து, இறுதியில் திருமுடி வரை (பாதாதிகேசம்) அந்த அழகைப் பருகினார்.
அந்தப் பக்திப் பெருக்கில், அவர் வாயிலிருந்து பத்து பாசுரங்கள் கொண்ட ஒரு திருப்பதிகம் வெளிவந்தது. 'அமலனாதிபிரான் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த...' என்று தொடங்கும் அந்தப் பத்து பாசுரங்களும் 'அமலனாதிபிரான்' என அழைக்கப்படுகிறது. இதுவே இவர் இயற்றிய ஒரே பதிகமாகும். இந்தப் பத்து பாசுரங்களும் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தில் ஒரு ரத்தினமாக மிளிர்கிறது.

இறைவனுடன் கலத்தல்
பத்தாவது பாசுரத்தில், அரங்கனின் முழுத் திருவுருவையும் கண்டு, 'கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே' என்று பாடி முடித்த மறுகணமே, திருப்பாணாழ்வார் அனைவரின் கண் முன்பும் அந்த அரங்கனின் திருவுருவச் சிலைக்குள்ளேயே ஜோதியாகக் கலந்து, இறைவனுடன் இரண்டறக் கலந்தார்.
திருப்பாணாழ்வாரின் வரலாறு, இறைவனை அடைவதற்குச் சாதியோ, குலமோ, பிறப்போ ஒரு தடையல்ல, உண்மையான, களங்கமற்ற பக்தியே ஒரே வழி என்பதை உலகிற்கு உணர்த்தும் ஒரு உன்னத காவியமாகும்.

தமிழ்

தமிழ்

மகான்கள்

Click on any topic to open

0

Copyright © 2026 | Vedadhara | All Rights Reserved. | Designed & Developed by Claps and Whistles
| | | | |
Vedahdara - Personalize

We use cookies