தந்தை மகற்காற்று நன்றி
அதிகாரம் - 7 குறள் - 7
தந்தை மகற்காற்று நன்றி அவையத்து
முந்தி இருப்பச் செயல்.
பொருள்:
ஒரு தந்தை தன் மகனுக்குச் செய்யக்கூடிய மிகப்பெரிய உதவியானது, அவனை அறிஞர்கள் நிறைந்த சபையில் முதன்மையானவனாக விளங்கும்படி செய்வதே ஆகும்.
கதை:
ஒரு சிறிய கிராமத்தில் ராமசாமி என்ற விவசாயி இருந்தார்.
அவருக்கு அருண் என்ற ஒரு மகன்.
ராமசாமி அதிகம் படித்தவர் இல்லை.
ஆனால் கல்வியின் மதிப்பு அவருக்குத் தெரியும்.
‘நான் கஷ்டப்பட்டேன். என் மகன் கஷ்டப்படக் கூடாது’ என்று நினைத்தார்.
காலை வேலைக்கு போவது முன்,
அவர் மகனிடம் கேள்விகள் கேட்பார்.
‘நீ இன்று என்ன கற்றுக்கொண்டாய்?’
‘இந்தப் பாடத்தின் பொருள் என்ன?’
புத்தகம் மட்டும் அல்ல.
நேர்மை, பணிவு, தைரியம் — இவையும் அவர் கற்றுக் கொடுத்தார்.
கிராமத்தில் ஒரு நாள் பெரிய அறிஞர் கூட்டம் நடந்தது.
பலர் வந்து உரையாற்றினர்.
அருணும் அங்கே இருந்தான்.
அறிஞர் ஒருவர் ஒரு கேள்வி கேட்டார்.
அனைவரும் அமைதியாக இருந்தனர்.
அருண் மெதுவாக கையை உயர்த்தினான்.
அவன் பதில் சொன்னான்.
அது தெளிவாகவும் தைரியமாகவும் இருந்தது.
அங்கே இருந்த பெரியவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர்.
‘இவனுக்கு யார் கற்றுக் கொடுத்தார்?’ என்று கேட்டனர்.
அருண் சிரித்துக் கொண்டு சொன்னான்:
‘என் தந்தை.’
அந்தக் கணத்தில், ராமசாமியின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.
அவர் செல்வம் கொடுக்கவில்லை.
பெரிய வீடு கட்டவில்லை.
ஆனால் மகனை அவையிலே முன்னிலையில் நிற்க வைத்தார்.
அதுவே உண்மையான தந்தை நன்றி.
தமிழ்
திருக்குறள்
Click on any topic to open
7
30
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta
26
17
10
0
