சாயாத கொடி
அது 1942 ஆம் ஆண்டின் ஆவணி மாதம். வங்கதேசத்தின் வானம் கருமேகங்களால் நிறைந்திருந்தது; ஆனால் அங்குள்ள மக்களின் இதயங்களில் சுதந்திரத்தின் வேட்கை அதைவிடவும் அடர்த்தியாகக் குமுறிக் கொண்டிருந்தது. அரச மாளிகைகளின் மீது ஆங்கிலேயரின் கொடி ஆணவத்துடன் பறந்துகொண்டிருந்தது. தம்லுக் எனும் அந்தச் சிறிய நகரத்தின் மக்களால் அந்த அவமானத்தை இனியும் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை.
‘இன்று, அந்தக் கட்டிடத்தின் மீது நமது மூவர்ணக் கொடி பறக்க வேண்டும்’ என அவர்கள் உறுதியெடுத்தனர்.
அந்த மக்கள்திரளில் ஒரு மூதாட்டியும் இருந்தார். அவர் உடுத்தியிருந்தது வெண்மையான எளிய புடவை. முகத்தில் முதுமையின் சுருக்கங்கள் இருந்தாலும், கண்களில் அணையாத தீப்பொறி பிரகாசித்தது. அவர் பெயர் மாதங்கினி ஹாஜ்ரா.
அவர் கையில் ஆயுதம் எதுவும் இல்லை; இருந்தது ஒரு மூவர்ணக் கொடி மட்டுமே. மக்கள் அவரை அன்புடன் ‘அம்மா மாதங்கினி’ என்று அழைத்தனர். காரணம் – அவர் அஹிம்சையில் நம்பிக்கை கொண்டவராக இருந்தார்; ஆனால் அவரது மன உறுதியே அவரின் மிகப் பெரிய ஆயுதமாக இருந்தது.
ஊர்வலம் முன்னேறியது. ‘வெள்ளையனே வெளியேறு!’, ‘வந்தே பாரதம்!’ என்ற முழக்கங்கள் திசையெங்கும் ஒலித்தன. சாலையின் இருபுறமும் ஆங்கிலேய காவலர்கள் துப்பாக்கிகளை ஏந்தியபடி நின்றனர்.
அனைவருக்கும் முன்பாக, காலணியின்றி, கொடியை வான்மேல் தூக்கிப்பிடித்தபடி நடந்தார் மாதங்கினி.
‘நில்! உடனே பின்செல்!’ என்று காவல்துறை அதிகாரி கர்ஜித்தான்.
அந்த அதட்டலில் கூட்டம் ஒருகணம் நின்றது. ஆனால் மாதங்கினியின் காலடிகள் நிற்கவில்லை.
முதல் தோட்டாக் குண்டு பாய்ந்தது — அது அவரது கையைத் தாக்கியது.
அவர் சற்றும் தளராமல், கொடியை மறுகைக்கு மாற்றினார்.
இரண்டாவது குண்டு பாய்ந்தது — இம்முறை அது அவரது தோளைத் துளைத்தது.
அவர் நிலைதடுமாறினார், ஆனாலும் முன்னேறுவதை நிறுத்தவில்லை.
மூன்றாவது குண்டு — அது நேராக அவரது நெற்றியைப் பிளந்தது.
அவர் மண்ணில் விழுந்தார். ஆனால் அவரது கைகளில் இருந்த கொடி மண்ணில் சாயவில்லை.
அவரது விரல்கள் கொடிக்கம்பை இறுகப் பற்றியிருந்ததால், அந்த மூவர்ணக் கொடி காற்றில் கம்பீரமாகப் பறந்துகொண்டே இருந்தது.
உயிர் பிரியும் தருவாயிலும், அவர் உதடுகள் உச்சரித்தது ஒரே மந்திரத்தை — ‘வந்தே பாரதம்!’
அந்தக் காட்சியைப் பார்த்த மக்கள் ஒரு கணம் சத்தமின்றி நின்றனர்.
மறுகணமே, அவர்களிடமிருந்து ஒரு சிங்கக் கர்ஜனை எழுந்தது.
மக்கள் வெள்ளமென பாய்ந்தனர்; காவல்துறையின் தடுப்புச் சுவர் தகர்க்கப்பட்டது.
தம்லுக் அரச மாளிகையின் மீது முதன்முறையாக மூவர்ணக் கொடி ஏற்றப்பட்டது.
அன்று, எழுபத்து மூன்று வயது மூதாட்டியின் உடல் மண்ணில் வீழ்ந்தது.
ஆனால் அவரது வீரமும் உறுதியும் வங்கதேசம் முழுவதும் சுதந்திர நெருப்பை மீண்டும் எழுப்பியது.
சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு தம்லுக் நகரிலும், மேற்கு வங்கத்தின் தலைநகரிலும் மாதங்கினி ஹாஜ்ராவின் சிலை நிறுவப்பட்டது.
இந்திய விடுதலைப் போரில் அனைவரும் வாளேந்திப் போரிடவில்லை; சிலர் கொடியை ஏந்தி, உயிரைக் கொடுத்தும் அதன் மானத்தை காத்தனர் என்பதற்கான சான்றாக, அந்தச் சிலை இன்றும் நிமிர்ந்து நிற்கிறது.
தமிழ்
சிறுவர்களுக்காக
Click on any topic to open
7
30
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta
26
17
10
0
