உனக்குள் ஒரு பிரபஞ்சம்

ஒரு மாலை வேளையில், ஒரு சிறிய நகரத்தில், ஒரு தாத்தாவும் அவரது பேரனும் வீட்டு முற்றத்தில் அமர்ந்திருந்தார்கள். இந்தியாவின் பல நகரங்களில் வழக்கமாக நடப்பது போலவே அன்றும் மின்சாரம் தடைபட்டிருந்தது. தெருவிளக்குகள் அணைந்திருந்தன. மின்விசிறி சுழல்வது நின்றிருந்தது. ஆனால், மேலே வானம் நட்சத்திரங்களால் மின்னிக் கொண்டிருந்தது.

வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்தபடி அந்தச் சிறுவன் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான். பல குழந்தைகளும் எப்போதாவது கேட்க வாய்ப்புள்ள அதே கேள்விதான் அது: 'தாத்தா, உண்மையாகவே எத்தனை கடவுள்கள் இருக்கிறார்கள்?'

தாத்தா புன்னகைத்தார். அது ஒரு எளிமையான கேள்விதான், ஆனால் அதற்கான பதில் அவ்வளவு எளிமையானதல்ல. சிலர், கடவுள்கள் பலர் என்கிறார்கள். சிலர், ஒரே ஒரு கடவுள்தான் இருக்கிறார் என்கிறார்கள். சிலர் முப்பத்து முக்கோடி தேவர்கள் என்று கூறுகிறார்கள். இன்னும் சிலரோ, கடவுள்கள் எண்ணற்றவர்கள் என்று நம்புகிறார்கள்.

ஆனால், நமது பண்டைய ரிஷிகள் இந்தக் கேள்வியை முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு கோணத்தில் அணுகினார்கள். அவர்கள் வானத்தை மட்டும் பார்க்கவில்லை; மனிதனின் உள்ளேயும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். அங்கே அவர்கள் கண்டது, அத்தியந்த வியப்பளிக்கும் ஒரு பேருண்மையாகும்.

அதர்வண வேதத்தில் உள்ள ஒரு மந்திரம் மிக ஆழமான ஒரு தத்துவத்தை முன்வைக்கிறது. முப்பத்து மூன்று தேவர்களும் மனிதனுக்குள்ளேயே குடிகொண்டிருக்கிறார்கள் என்று அது கூறுகிறது. அவர்கள் மனித உடலிலும் அதன் உறுப்புகளிலும் நிறைந்து நிற்கிறார்கள். பிரம்மத்தை அறிந்த ஞானிகளுக்கு இந்தச் சத்தியம் புரியும்.

முதல் பார்வையில் இது சற்று விசித்திரமாகத் தோன்றலாம். ஒருவரின் உள்ளே எப்படி தேவர்கள் குடிகொள்ள முடியும்? இதைப் புரிந்துகொள்ள, ரிஷிகள் பிரபஞ்சப் படைப்பை எப்படிப் பார்த்தார்கள் என்பதை நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அவர்களைப் பொறுத்தவரை இந்தப் பிரபஞ்சம் உயிரற்ற பாகங்களை ஒன்றிணைத்த ஒரு இயந்திரமல்ல. அதற்கும் உயிர் இருந்தது. இயற்கையின் ஒவ்வொரு சக்திக்கும் ஒரு சைதன்யம் (உயிர்சக்தி) இருந்தது, ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் ஒரு அர்த்தம் இருந்தது. ஒளியைத் தரும் சூரியன், வீசும் காற்று, மாற்றங்களை உருவாக்கும் நெருப்பு, உயிரை வளர்க்கும் நீர், அனைத்தையும் தாங்கும் பூமி—இவை வெறும் இயற்கைச் சக்திகள் மட்டுமல்ல. அவை தெய்வீக ஒழுங்கின் (Divine order) பிரதிபலிப்புகள். ரிஷிகள் இந்தச் சக்திகளையே 'தேவர்கள்' என்று அழைத்தார்கள்.

இப்போது மிகவும் ஆச்சரியமான ஒரு விஷயத்தைப் பார்ப்போம்: பிரபஞ்சத்தில் செயல்படும் அதே சக்திகள்தான் நமது உள்ளேயும் செயல்படுகின்றன. இதைப் பற்றி சற்றே சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

சூரியனில் நெருப்பு உள்ளது, ஆனால் அதே நெருப்புதான் உங்கள் உடலிலும் ஜீரண நெருப்பாக (பாசகாக்னி) நிலவுகிறது. அந்த உள்ளார்ந்த நெருப்பு இல்லையென்றால், உணவால் ஆற்றலாக மாற முடியாது. விண்வெளியில் காற்று வீசுகிறது, ஆனால் அதே காற்றுதான் உங்கள் சுவாசமாகவும் இயங்குகிறது. சுவாசம் இல்லையென்றால் சில நிமிடங்களில் உயிர் பிரிந்துவிடும். நதிகளில் நீர் ஓடுகிறது, ஆனால் அதே நீர்தான் உங்கள் நரம்புகளில் இரத்தமாக ஓடுகிறது. சூரியனிலிருந்து ஒளி பரவுகிறது, ஆனால் அதே ஒளிதான் உங்கள் பிரக்ஞையாகவும் (விழிப்புணர்வு) ஒளிர்கிறது. அதன் மூலமே நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள், புரிந்துகொள்கிறீர்கள், சிந்திக்கிறீர்கள்.

வேறு விதமாகச் சொல்வதானால், புறப் பிரபஞ்சமும் மனிதனின் அக உலகமும் ஒரே கட்டமைப்பையே பின்பற்றுகின்றன. இதனால்தான் வேதங்கள் மனிதனை பெரும்பாலும் ஒரு 'குறு-பிரபஞ்சம்' (Microcosm / பிண்டாண்டம்) என்று வர்ணிக்கின்றன.

பிரபஞ்சத்தில் ஒழுங்கைப் பராமரிக்கும் அடிப்படைச் சக்திகளையே இந்த முப்பத்து மூன்று தேவர்களும் குறிக்கிறார்கள். அவர்கள் மனித உடலில் வசிக்கிறார்கள் என்று அதர்வண வேதம் கூறும்போது, அது மிகவும் வியக்கத்தக்க ஒரு விஷயத்தை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது: நீங்கள் வெறும் சதை மற்றும் எலும்புகளின் தற்செயலான ஒரு தொகுப்பு அல்ல; மாறாக, பிரபஞ்ச சக்தியின் மிக நேர்த்தியான ஒரு வெளிப்பாடு ஆவீர்கள்.

ஒரு கணம் உங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையை உற்று நோக்குங்கள். ஒரு மருத்துவர் இதயம் மற்றும் நுரையீரலைப் பற்றிப் படிக்கிறார். ஒரு உயிரியலாளர் செல்கள் மற்றும் திசுக்களைப் பற்றிப் படிக்கிறார். ஒரு நரம்பியல் நிபுணர் மூளையைப் பற்றிப் படிக்கிறார். அவர்கள் அனைவரும் பார்ப்பது, அற்புதமான ஒருங்கிணைப்புடன் செயல்படும் வெவ்வேறு அமைப்புகளைத்தான். உங்கள் கட்டளையின்றியே உங்கள் இதயம் துடிக்கிறது. நீங்கள் தூங்கும்போதுகூட நுரையீரல் சுவாசிக்கிறது. எந்த அறிவுறுத்தலும் இல்லாமல் உடல் தானாகவே காயங்களைக் குணப்படுத்துகிறது.

இதையெல்லாம் கட்டுப்படுத்துவது யார்? தேவர்கள் தங்கள் கடமையைச் செய்கிறார்கள் என்றுதான் ரிஷிகள் இதற்குப் பதிலளிப்பார்கள்.

உங்கள் உள்ளே சிறிய உருவங்களைப் போல தேவர்கள் அமர்ந்திருக்கிறார்கள் என்று இதற்கு அர்த்தமல்ல. மாறாக, சமநிலையைப் பராமரிக்கும் அறிவுப்பூர்வமான தத்துவங்களே தேவர்கள். நெருப்பு மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. காற்று இயக்கத்தைக் குறிக்கிறது. சூரியன் ஒளியைக் குறிக்கிறது. இந்திரன் வலிமையையும் ஒருங்கிணைப்பையும் குறிக்கிறார். இந்தச் சக்திகள் பிரபஞ்சத்திலும் மனிதனிலும் ஒரே மாதிரியாகச் செயல்படுகின்றன. அவை இணக்கமாகச் செயல்படும்போது வாழ்க்கை சீராக முன்னேறுகிறது. சமநிலை சீர்குலையும்போதுதான் பிரச்சினைகள் தொடங்குகின்றன.இந்தக் கருத்து வெறும் தத்துவார்த்தமானது மட்டுமல்ல. பண்டைய பாரத வாழ்வில் கட்டுப்பாட்டிற்கு ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது என்பதையும் இது தெளிவாக்குகிறது. உணவு முறைகள் மிகவும் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன. பிராணாயாமம் பயிற்றுவிக்கப்பட்டது. தினசரி நடைமுறைகள் கண்டிப்பாகப் பின்பற்றப்பட்டன. எண்ணங்களும் உணர்ச்சிகளும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன. ஏன்? ஏனென்றால், அகச் சமநிலையைச் சீர்குலைப்பது உள்ளே இருக்கும் தேவர்களை அமைதியிழக்கச் செய்யும் என்பதால்தான்.

ஒரு கிராமத்திலிருக்கும் குளத்தைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். குளம் சுத்தமாக இருந்தால், ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் நல்ல குடிநீர் கிடைக்கும். ஆனால் குளம் மாசடைந்தால் கிராமம் முழுவதும் நோய்த்தொற்றுக்கு ஆளாகும். உங்கள் உடலும் மனமும் அந்தக் குளத்தைப் போன்றவையே. அவற்றை புனிதமாகவும் சமநிலையோடும் பாதுகாத்தால், உங்கள் உள்ளே இருக்கும் தெய்வீகச் சக்திகள் முறையாகச் செயல்படும்.

இதனால்தான் யோகக்கலை சமநிலையைப் பற்றிப் பேசுகிறது. இதனால்தான் ஆயுர்வேதம் பஞ்ச பூதங்களின் இணக்கத்தைப் பற்றிக் கூறுகிறது. தார்மீக வாழ்க்கை முறை, சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் மனத்தெளிவுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிப்பதற்கான காரணமும் இதுவே. இந்தப் பாரம்பரியங்கள் அனைத்தும், உண்மையில் மனித உடலுக்குள் வசிக்கும் அந்தத் தேவர்களைப் பாதுகாக்கும் பணியையே செய்கின்றன.

ஞானிகள் இந்த உண்மையை அறிவார்கள் என்றும் அந்த அதர்வண வேத மந்திரம் கூறுகிறது. ஞானிகள் மட்டுமே இதை ஏன் அறிவார்கள்? ஏனென்றால், பெரும்பாலான மக்கள் தங்களை வெளியிலிருந்து மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். அவர்கள் ஒரு பெயர், ஒரு தொழில், ஒரு சமூக அடையாளம் ஆகியவற்றை மட்டுமே தாங்கள் என்று நம்புகிறார்கள்.

ஆனால் ரிஷிகள் ஆழமாகப் பார்த்தார்கள். மனிதனை அவர்கள் ஒரு 'வாழும் கோயிலாக' (Living temple) கண்டார்கள். கல்லால் கட்டப்பட்ட கோயில் அல்ல, மாறாக சுவாசம், பிரக்ஞை மற்றும் பிராணன் ஆகியவற்றால் கட்டப்பட்ட ஒரு கோயில். நீங்கள் உங்களை இந்த வடிவத்தில் பார்க்கத் தொடங்கும்போது, உங்கள் கண்ணோட்டம் முற்றிலுமாக மாறுகிறது. நீங்கள் உங்கள் உடலுக்கு மரியாதை அளிக்கிறீர்கள். உங்கள் எண்ணங்களைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு பெறுகிறீர்கள். உங்கள் செயல்களை முழுப் பொறுப்புடன் செய்கிறீர்கள் - ஏனென்றால் உங்களின் ஒவ்வொரு செயலும் உங்கள் உள்ளார்ந்த தாளத்தை (Internal rhythm) பாதிக்கிறது.

இந்த உபதேசத்தில் சத்தமில்லாத மற்றொரு ஆழமான செய்தியும் உள்ளது. பலர் கடவுளை எல்லா இடங்களிலும் தேடுகிறார்கள். அவர்கள் கோயில்களுக்கும் மலைகளுக்கும் நதிகளுக்கும் பயணம் செய்கிறார்கள். இந்தப் பயணங்கள் அழகானவை, அர்த்தமுள்ளவை. ஆனால் மிக ஆழமான மற்றொரு உண்மையை ரிஷிகள் நமக்கு மென்மையாக நினைவூட்டுகிறார்கள்.

புனிதத்தன்மை எங்கோ தொலைவில் இல்லை. அது ஒவ்வொரு கணமும் உங்கள் உள்ளேயே செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. உங்கள் சுவாசம் புனிதமானது. உங்கள் பிரக்ஞை புனிதமானது. உங்கள் வாழ்க்கையே புனிதமானது. ஒரு நபர் இந்த விஷயத்தை உண்மையாகப் புரிந்துகொள்ளும்போது, அவரிடமுள்ள அகங்காரம் அழிகிறது, நன்றியுணர்வு பிறக்கிறது, வாழ்க்கை இன்னும் கொஞ்சம் விழிப்புணர்வுடன் (Mindful) மாறுகிறது.

எனவே, எத்தனை கடவுள்கள் இருக்கிறார்கள் என்று அடுத்த முறை யாராவது கேட்டால், அதற்கான 'பதில்' நாம் நினைப்பதை விட மிக எளிமையானதாக இருக்கலாம். பிரபஞ்சத்தைப் பாருங்கள். பிறகு உங்கள் உள்ளேயும் பாருங்கள். அதே தெய்வீக ஒழுங்குதான் அவை இரண்டிலும் நிறைந்து நிற்கிறது. 'நாம் தேடும் கோயில் ஒருபோதும் தொலைவில் இருந்ததில்லை' என்பதை ஞானிகள் மௌனமாக உணர்ந்துகொள்கிறார்கள்.

கேள்வி 1: முப்பத்து மூன்று தேவர்கள் மனிதனின் உள்ளே இருக்கிறார்கள் என்று கூறும்போது அதர்வண வேதம் உண்மையில் என்ன அர்த்தப்படுத்துகிறது?

இந்தக் கூற்று, உடலுக்குள் பல கடவுள்கள் பௌதீகமாக வீற்றிருக்கிறார்கள் என்று அர்த்தமல்ல. மிகவும் ஆழமான ஒரு தரிசனத்தையே ரிஷிகள் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள். பிரபஞ்சத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் அதே சக்திகள்தான் மனித உடலிலும் செயல்படுகின்றன. நெருப்பு செரிமானமாகச் செயல்படுகிறது. காற்று சுவாசமாகவும் இயக்கமாகவும் செயல்படுகிறது. ஒளி பிரக்ஞையாகச் செயல்படுகிறது. இந்தப் பிரபஞ்சத் தத்துவங்கள் இயற்கையில் செயல்படுவது போலவே உடலிலும் செயல்படுகின்றன. எனவே மனிதன் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு வாழும் பிரதிபிம்பமாக இருக்கிறான்.

கேள்வி 2: ரிஷிகள் ஏன் மனித உடலை ஒரு குறு-பிரபஞ்சமாக (Microcosm) வர்ணித்தார்கள்?

ரிஷிகள் உயிரைக் கூர்ந்து கவனித்தபோது, பிரபஞ்சத்தின் செயல்பாட்டிற்கும் உடலின் செயல்பாட்டிற்கும் இடையே பெரிய ஒற்றுமை இருப்பதைக் கண்டார்கள். சூரியன் வெளியே உயிரைத் தக்கவைக்கும்போது, ஜீரண நெருப்பு உள்ளே உயிரைத் தக்கவைக்கிறது. நதிகள் பூமியில் ஓடுவது போல இரத்தம் உடலில் ஓடுகிறது. வானத்தில் காற்று வீசுவது போல நுரையீரலில் சுவாசம் இயங்குகிறது. இரண்டு இடங்களிலும் ஒரே தத்துவங்கள் செயல்படுவதால்தான் மனிதனை ஒரு குறு-பிரபஞ்சமாக ரிஷிகள் புரிந்துகொண்டார்கள்.

கேள்வி 3: முப்பத்து மூன்று தேவர்கள் என்ற எண்ணின் உள்ளார்ந்த அர்த்தம் என்ன?

இந்த எண் வெறும் கடவுள்களின் எண்ணிக்கை அல்ல. படைப்பை ஒழுங்காகப் பராமரிக்கும் அடிப்படையான பிரபஞ்ச தர்மங்களையே அது குறிக்கிறது. ஆற்றல், இயக்கம், நிலைத்தன்மை, ஒளி, ஊட்டச்சத்து மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவற்றின் சக்திகள் இதில் அடங்கும். ரிஷிகள் இந்தச் சக்திகளை அடையாளப்பூர்வமாக தேவர்களாகக் கருதினார்கள். இந்த தேவர்கள் நம் உள்ளே இருக்கிறார்கள் என்று கூறுவதன் மூலம், பிரபஞ்சத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் அதே புனிதமான விதிகள்தான் மனித உடலையும் கட்டுப்படுத்துகின்றன என்று வேதங்கள் போதிக்கின்றன.

கேள்வி 4: ஆன்மீக ஞானத்தை மனித உடலுடன் வேதகால தத்துவஞானிகள் ஏன் இணைத்தார்கள்?

நவீன சிந்தனைகள் பெரும்பாலும் செய்வது போல, ரிஷிகளைப் பொறுத்தவரை ஞானம் ஆன்மீகம் என்றும் பௌதீகம் என்றும் இரண்டாகப் பிரிக்கப்படவில்லை. பிரபஞ்ச உணர்வு செயல்படும் ஒரு புனிதமான ஊடகமாகவே அவர்கள் உடலைப் பார்த்தார்கள். சுவாசம், செரிமானம், பிரக்ஞை மற்றும் பிராண சக்தி ஆகியவற்றைப் பற்றிப் படிப்பதன் மூலம் அவர்கள் உண்மையில் பிரபஞ்சத்தின் தத்துவங்களையே படித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். எனவே, உடலை அறிவது என்பது பிரபஞ்சத்தின் பின்னணியில் உள்ள ஆழமான கட்டமைப்பை அறிவதற்கான ஒரு வழியாக இருந்தது.

கேள்வி 5: ஞானிகள் இந்த உண்மையை அறிவார்கள் என்று மந்திரம் கூறுவது ஏன்?

பெரும்பாலான மக்கள் தங்களை வெளியிலிருந்து மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களின் சமூக அந்தஸ்து, தொழில் அல்லது வெளிப்புறத் தோற்றத்தை மட்டுமே காண்கிறார்கள். ஆனால் ஞானிகள் ஆழமாகப் பார்க்கிறார்கள். தங்களின் கட்டளை இல்லாமலேயே ஒவ்வொரு கணமும் உயிர் தங்களின் உள்ளே எப்படிச் செயல்படுகிறது என்பதை அவர்கள் கவனிக்கிறார்கள். இதயத்துடிப்பு, சுவாசம், காயங்களைக் குணப்படுத்துதல் ஆகியவை மிகவும் அறிவுப்பூர்வமான ஒரு அமைப்பைப் பிரதிபலிக்கின்றன. மறைந்திருக்கும் இந்தத் தாளத்தை உணர்ந்துகொள்ள சுயபரிசோதனையும் தொலைநோக்குப் பார்வையும் அவசியம். இதனால்தான் ஞானிகள் இதைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்று மந்திரம் கூறுகிறது.

கேள்வி 6: இந்த உபதேசத்தில் மனித வாழ்க்கையைப் பற்றிய என்ன ரகசியம் மறைந்துள்ளது?

பிரபஞ்சத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் தெய்வீக ஒழுங்கு எங்கோ தொலைவில் இல்லை என்பதே அந்த ரகசியம். அது ஒவ்வொரு மனிதரிடமும் தொடர்ந்து செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு சுவாசமும், ஒவ்வொரு எண்ணமும், உடலின் ஒவ்வொரு செயல்பாடும் அந்த ஒழுங்கைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இதன் பொருள், மனிதன் வெறும் ஒரு உயிரியல் உடல் மட்டுமல்ல, மாறாக பிரபஞ்ச உணர்வு தன்னை வெளிப்படுத்தும் ஒரு புனிதமான படைப்பாகும் என்பதே ஆகும்.

கேள்வி 7: உடலைப் பற்றிய நமது கண்ணோட்டத்தை இந்த உபதேசம் எப்படி மாற்றுகிறது?

உடலை தெய்வீகத் தத்துவங்களின் உறைவிடமாகப் புரிந்துகொள்ளும்போது, அதை நம்மால் புறக்கணிக்க முடியாது. உணவு, பழக்கவழக்கங்கள், எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்கள் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாக மாறுகின்றன. நமது ஒவ்வொரு முடிவும் உள்ளே செயல்படும் சக்திகளின் சமநிலையைப் பாதிக்கிறது. உடலைப் பாதுகாப்பது என்பது உயிரைத் தக்கவைக்கும் அந்தப் புனிதமான ஒழுங்கிற்கு மரியாதை செலுத்துவதாக மாறுகிறது.

கேள்வி 8: தார்மீகப் பாரம்பரியங்களில் யோகா, தியானம், கட்டுப்பாடான வாழ்க்கை ஆகியவற்றிற்கு ஏன் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது?

மனித உடலில் செயல்படும் சக்திகளுக்கு இடையிலான சமநிலையைப் பராமரிக்கவே இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒழுங்கற்ற வாழ்க்கை, கட்டுப்பாடற்ற ஆசைகள், அமைதியற்ற எண்ணங்கள் ஆகியவை இந்தச் சக்திகளின் தாளத்தைச் சீர்குலைக்கின்றன. யோகாவும் கட்டுப்பாடான வாழ்க்கையும் அந்தத் தாளத்தை மீட்டெடுக்கின்றன. சமநிலை மீட்டமைக்கப்படும்போது, மனதின் தெளிவும் உடலின் ஆரோக்கியமும் இயல்பாகவே கைகூடுகின்றன.

கேள்வி 9: மனிதனின் எல்லையற்ற சாத்தியக்கூறுகள் (Human Potential) பற்றி இந்த வேத உபதேசம் என்ன குறிப்பைத் தருகிறது?

பிரபஞ்சத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் அதே தத்துவங்கள் மனிதனிலும் நிலவுகின்றன என்றால், பிரபஞ்சத்தையே புரிந்துகொள்ளும் திறன் மனித மனதிற்கு உண்டு. ஆழமான சுயபரிசோதனை மூலம் படைப்பின் உண்மைகளை வெளிப்படுத்த முடியும் என்று ரிஷிகள் நம்பியதற்கான காரணமும் இதுவே. தன்னை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், ஒருவரால் பிரபஞ்சத்தின் பரந்த கட்டமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

கேள்வி 10: நவீன வாழ்க்கைக்கு அதர்வண வேதத்தின் இந்த உபதேசம் வழங்கும் மிகச் சிறந்த பாடம் என்ன?

புனிதத்தன்மை தொலைவில் இல்லை என்பதே மிகப்பெரிய பாடம். உயிரின் செயல்பாடுகளிலேயே அது குடிகொண்டுள்ளது. ஒரு நபர் இந்த உண்மையை உணர்ந்து வாழத் தொடங்கும்போது, வாழ்க்கை மிகவும் பொறுப்பானதாகவும் அர்த்தமுள்ளதாகவும் மாறுகிறது. பிரபஞ்சத்தின் அதே ஒழுங்குதான் தன்னுள்ளும் வசிக்கிறது என்பதை உணரும்போது, சொந்த உடலின் மீதான மரியாதையும், எண்ணங்களில் தெளிவும், செயல்களில் இணக்கமும் இயற்கையாகவே கைகூடுகின்றன.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi