உதவி செய்தால் மறு உதவி செய்ய வேண்டும்

ஒரு காலத்தில் ஷர்யாதி என்ற ராஜா வாழ்ந்து வந்தார். ஒருநாள் அவர் தனது சேனையையும் குடும்பத்தினரையும் அழைத்துக் கொண்டு, ச்யவன மஹரிஷியின் ஆசிரமம் அருகில் உள்ள கங்கா தீரத்திற்கு ஸ்நானம் செய்வதற்காகச் சென்றார்.

ராஜா கங்கையில் ஸ்நானம் செய்து திரும்பிச் செல்ல முயன்றபோது, திடீரென அவரது சேனையில் இருந்த அனைவரும் பார்வையை இழந்தனர். எவருக்கும் எதுவும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அதனால் அவர்கள் மிகுந்த குழப்பத்தில் ஆழ்ந்தனர்.

அப்போது ராஜா கூறினார்:
“இந்த புனிதமான ச்யவன மஹரிஷியின் ஆசிரமம் அருகில் யாரோ ஒருவர் பெரும் பாபம் செய்திருக்க வேண்டும். அதனால் தான் இந்த அனர்த்தம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.”

அப்பொழுது ராஜாவின் மகள் சுகன்யா முன்னே வந்து கூறினாள்:
“நான் என் சகிகளுடன் வனத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது விசித்திரமான ஓர் ஒலி கேட்டது. அதைப் பின்தொடர்ந்து சென்றபோது, ஒரு பெரிய கரையானின் கூடைக் கண்டேன். அந்த கூடில் இரண்டு இடங்களில் சூரியகாந்த மணிபோல் பிரகாசமான ஒளி வெளிவந்தது. அது என்னவென்று அறியாமல், ஒரு தர்பையை எடுத்துக் கொண்டு அதில் குத்தினேன். உடனே அந்த ஒளி மறைந்தது. அதே சமயம் நமது சேனையினருக்கும் பார்வை இழந்தது.”

இதைக் கேட்ட ராஜா சுகன்யாவை அழைத்துக் கொண்டு அந்த இடத்திற்குச் சென்றார். அப்போது அவர் உணர்ந்தார் — அங்கே ச்யவன மஹரிஷி பல ஆண்டுகளாக ஒரே இடத்தில் தபஸ் செய்து கொண்டிருந்தார். நீண்டகால தபஸின் காரணமாக, அவரைச் சுற்றி கரையான்கள் கூடுகட்டியிருந்தன. சுகன்யா தர்பையால் குத்தியது மஹரிஷியின் கண்களே என்பதை ராஜா அறிந்தார்.

உடனே ராஜா மஹரிஷியின் திருவடிகளில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டார். ராஜாவின் மனமார்ந்த பாவச்சொல்லைக் கேட்ட மஹரிஷி கண்களைத் திறந்து கூறினார்:
“நான் உங்களையெல்லாம் மன்னித்துவிட்டேன். இந்தச் செயல் அறியாமையால் நிகழ்ந்தது. எனக்கு உங்கள்மீது கோபமில்லை.”

அவர் அனைவருக்கும் பார்வையைத் திருப்பிக் கொடுத்தார்.

ராஜா, தனது மகளை மஹரிஷிக்கு பத்னியாக அளிக்க விரும்புவதாகக் கூறினார். மஹரிஷியும் அதற்கு சம்மதித்தார். இவ்வாறு சுகன்யாவுக்கும் ச்யவன மஹரிஷிக்கும் திருமணம் நடைபெற்றது. சுகன்யா ஆசிரமத்தில் இருந்து கணவருக்கு பக்தியுடன் சேவை செய்தாள்.

காலப்போக்கில், அவர்கள் புத்ரப்ராப்தியை விரும்பினர். ஆனால் மஹரிஷி தபஸின் காரணமாக உடல் வலிமை குறைந்திருந்தார். இதற்காக அவர் மீண்டும் கடும் தபஸ் செய்யத் தொடங்கினார். சுகன்யா, “உங்கள் தபஸின் சக்தியால் எனக்கு மகன் கிடைக்கச் செய்ய முடியுமே” என்றாள். அதற்கு மஹரிஷி, “என் தபஸின் சக்தியை சுயநலத்திற்காக பயன்படுத்த மாட்டேன்” என்று பதிலளித்தார்.

ஒருநாள் அஸ்வினி குமாரர்கள் அங்கே வந்தனர். அவர்கள் சுகன்யாவின் அழகைக் கண்டு, “நீ இவ்வளவு இளமையுடன் இருக்கும்போது ஏன் இந்த முதிய முனிவருடன் வாழ்கிறாய்? எங்களில் ஒருவரை வரனாக ஏற்றுக்கொள்” என்றனர்.

சுகன்யா பதிலளித்தாள்:
“நான் ச்யவன மஹரிஷியின் பத்னி. அவரை விட்டுப் பிரிய முடியாது. இது என் பதிவிரதா தர்மம்.”

அஸ்வினி குமாரர்கள் கூறினர்:
“நாங்கள் உங்கள் கணவருக்கு இளமையை மீண்டும் அளிப்போம். பின்னர் யாரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என நீயே முடிவு செய்.”

மஹரிஷியும் இதற்கு சம்மதித்தார். மூவரும் கங்கையில் ஸ்நானம் செய்தனர். நீரிலிருந்து எழுந்தபோது, மூவரும் ஒரே மாதிரி இளமையுடன் காணப்பட்டனர்.

சுகன்யா யார் தன் கணவர் என அறிய முடியாமல் குழம்பினாள். கவனமாகப் பார்த்தபோது, முனிவர் மட்டுமே கண்களைச் சிமிட்டினார்; தேவர்கள் அப்படிச் செய்யமாட்டார்கள். மேலும், அஸ்வினி குமாரர்களின் கால்கள் தரையைத் தொடவில்லை; ஆனால் முனிவரின் கால்கள் தரையைத் தொட்டிருந்தன. இதனால் சுகன்யா தன் கணவரைத் துல்லியமாக அடையாளம் கண்டாள்.

மஹரிஷிக்கு இளமை மீண்டும் கிடைத்தது. அவர் அஸ்வினி குமாரர்களுக்கு நன்றி தெரிவித்து, “உங்களுக்கு நான் என்ன செய்யலாம்?” என்று கேட்டார்.

அவர்கள், “எங்களுக்கு யாகங்களில் ஆகுதி கிடைப்பதில்லை. அதனை ஏற்பாடு செய்யுங்கள்” என்றனர்.

மஹரிஷி ஒரு யக்ஞம் நடத்தி, அதில் அஸ்வினி குமாரர்களுக்கும் ஆகுதி வழங்கினார். இதற்கு இந்திரன் எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். அவர் தனது வஜ்ராயுதத்தை எடுத்துத் தாக்க முனைந்தார். ஆனால் மஹரிஷி தன் தபஸ் சக்தியால் அவரை ஸ்தம்பனம் செய்தார்.

அப்போது பிரம்மா தோன்றி, இந்திரனுக்கு விடுதலை அளித்து, இனிமேல் அஸ்வினி குமாரர்களுக்கும் யக்ஞங்களில் ஆகுதி உரியது என்று ஸ்தாபித்தார்.

• சுகன்யா அறியாமையால் செய்த செயல் எதை உணர்த்துகிறது?
  அறியாமை காரணமாக ஏற்பட்ட ஒரு சிறிய செயலும் பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. ஆனாலும் மனமார்ந்த மனச்சாட்சியுடன் பாவச்சொல் கூறினால் தெய்வீக அருள் அனைத்தையும் சீர்செய்யும் என்பதையும் இந்த நிகழ்வு வெளிப்படுத்துகிறது. அறியாமை தவறு ஆனாலும், அதற்குப் பிறகான நெஞ்சழுத்தமான நெறிப்பிடிப்பு உயர்ந்ததாகும்.
• ச்யவன மஹரிஷியின் தபஸ் சக்தி எவ்வளவு ஆழமானது?
  அவர் பல ஆண்டுகள் அசையாமல் தபஸ் செய்ததால், அவரைச் சுற்றி கரையான்கள் கூடுகட்டும் அளவுக்கு உடல் அசைவின்றி இருந்தார். இது தபஸ் என்பது உடல் கட்டுப்பாட்டைத் தாண்டி மனம், உயிர், சித்தம் அனைத்தையும் ஒருமுகப்படுத்தும் நிலை என்பதை காட்டுகிறது. அத்தகைய தபஸ் சக்தி தேவர்களுக்குக் கூட வியப்பை அளிக்கும்.
• சுகன்யாவின் பதிவிரதா தர்மம் எதை எடுத்துக்காட்டுகிறது?
  திருமண உறவு உடல் சார்ந்தது மட்டும் அல்ல; அது ஆன்மிக உறுதி என்பதையும் காட்டுகிறது. இளமையும் அழகும் நிலையற்றவை; ஆனால் தர்மநிலைத்தன்மை நிலையானது. சுகன்யா தன் கணவரை வயதின் அடிப்படையில் மதிக்கவில்லை; அவர் தர்மத்தைத் தழுவினார்.
• மஹரிஷி தன் தபஸ் சக்தியை தனிப்பட்ட விருப்பத்திற்காக பயன்படுத்த மறுத்தது எந்த உயர்ந்த கொள்கையை வெளிப்படுத்துகிறது?
  தபஸ் என்பது சுயநல நிறைவேற்றத்திற்கு அல்ல, உலக நன்மைக்காக என்பதை இது உணர்த்துகிறது. உண்மையான முனிவர் தன் சக்தியை தன நலனுக்காக பயன்படுத்த மாட்டார். இது தன்னடக்கம் மற்றும் சத்தியநிலை ஆகியவற்றின் உச்சமாகும்.
• அஸ்வினி குமாரர்களின் வருகை எந்த மறைபொருளை சுட்டிக்காட்டுகிறது?
  தெய்வீக உதவி பல நேரங்களில் சோதனையாகவே வரும். அவர்கள் சுகன்யாவை சோதித்தனர். அவள் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்ததால், இறுதியில் அவளுக்கும் மஹரிஷிக்கும் நன்மை ஏற்பட்டது. சோதனைக்கு பின் கிடைக்கும் அருள் நிலையானது.
• மூவரும் ஒரே மாதிரி இளமையுடன் தோன்றிய நிகழ்வின் ஆழமான கருத்து என்ன?
  வெளிப்புற தோற்றம் உண்மையை நிரூபிக்காது என்பதை இது உணர்த்துகிறது. உள்ளுணர்வு மற்றும் கவனமே உண்மையை வெளிப்படுத்தும். சுகன்யா தன் அறிவும் பக்தியும் கொண்டு கணவரை அடையாளம் கண்டாள்; இது பக்தியின் கூர்மை அறிவை வளர்க்கும் என்பதை காட்டுகிறது.
• அஸ்வினி குமாரர்களுக்கு யக்ஞத்தில் ஆகுதி வழங்கிய செயல் எந்த தத்துவத்தை நிலைநாட்டியது?
  தர்மம் என்பது நிலைத்த கட்டமைப்பு மட்டும் அல்ல; அது வளர்ச்சியுடனும் நீதி உணர்வுடனும் இயங்க வேண்டும். முன்பு மறுக்கப்பட்டவர்களுக்கு உரிய இடம் அளிக்கப்பட்டது. இது சமநிலை மற்றும் நியாயத்தின் வெளிப்பாடு.
• இந்திரனின் எதிர்ப்பு எதை வெளிப்படுத்துகிறது?
  அதிகாரம் பெற்றவர்களுக்கு மாற்றம் எளிதாக ஏற்க முடியாது என்பதைக் காட்டுகிறது. ஆனால் உண்மையான தபஸ் சக்தி முன் அதிகாரமும் தாழ்த்தப்படலாம். இது ஆன்மிக சக்தி உலக அதிகாரத்தை விட உயர்ந்தது என்பதை உணர்த்துகிறது.
• பிரம்மா தோன்றி தீர்ப்பு அளித்த நிகழ்வின் மறைநிலை என்ன?
  இறுதி தீர்ப்பு எப்போதும் பரம சத்தியத்தின் அடிப்படையில் அமையும் என்பதை இது காட்டுகிறது. சண்டை, போட்டி ஆகியவற்றை விட உயர்ந்தது தர்மநிலை. அதனை நிலைநாட்ட பரம்பொருள் தலையீடு செய்கிறது.
• இந்த முழு நிகழ்வு மனித வாழ்க்கைக்கு எந்த மாபெரும் பாடத்தை வழங்குகிறது?
  அறியாமை தவறு செய்யச் செய்யலாம்; ஆனால் பக்தி, தர்மநிலை, தன்னடக்கம், மனச்சாட்சி இவை அனைத்தும் சேரும்போது வாழ்க்கை உயர்ந்த நிலையை அடையும். வெளிப்புற இளமைக்கும் சக்திக்கும் மேலாக உள்ளுணர்வு, உறுதி, சத்தியநிலை ஆகியவை மனிதனை தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்துகின்றன.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi