ദാമ്പത്യത്തിലെ പവിത്രമായ നിയമങ്ങൾ
പാണ്ഡു തന്റെ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം വനത്തിൽ താമസം ആരംഭിച്ചു. എന്നാൽ സന്താനങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ തനിക്ക് സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കൂ എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. മുനിയുടെ ശാപം കാരണം, ഭാര്യമാരുമായി ശാരീരികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ മറ്റൊരു കുലീന പുരുഷനിൽനിന്നും ഗർഭം ധരിച്ച ശേഷം ഒരു പുത്രന് ജന്മം നൽകാൻ അദ്ദേഹം കുന്തിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അത്തരമൊരു പുത്രൻ സ്വന്തം പുത്രനായിത്തന്നെ കണക്കാക്കപ്പെടും.
ഇതിന് മറുപടിയായി, യോഗശക്തിയിലൂടെ മരണശേഷം പോലും പുത്രോത്പത്തി ചെയ്ത വ്യുഷിതാശ്വന്റെ കഥ കുന്തി പാണ്ഡുവിനോട് പറഞ്ഞു. അതേ രീതി (ശാരീരിക സമ്പർക്കമില്ലാതെ) പരീക്ഷിക്കാൻ കുന്തി പാണ്ഡുവിനോടും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
പാണ്ഡു കുന്തിയോട് പറഞ്ഞു, 'നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. പക്ഷെ വ്യുഷിതാശ്വന് ഈശ്വരതുല്യമായ കഴിവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് മഹാന്മാരായ ഋഷിമാർ എന്താണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതെന്ന് ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു തരാം. പണ്ട് കാലത്ത് സ്ത്രീകൾ സ്വതന്ത്രരായിരുന്നു. അവർ യഥേഷ്ടം ചുറ്റിനടന്നിരുന്നു. ഒരു പുരുഷനിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നതായിരുന്നില്ല അവരുടെ ജീവിതം. ഇത് ധർമ്മത്തിന് എതിരായിരുന്നില്ല, മഹർഷിമാർ ഈ പുരാതന ആചാരത്തെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു, ഉത്തര കുരു പ്രദേശത്ത് ഇപ്പോഴും ഇത് ആചരിക്കപ്പെടുന്നു. പുരാതന കാലത്തെ ഈ ധർമ്മം സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അനുകൂലമായിരുന്നു.
പിന്നീട്, ഈ ആചാരം മാറി. എങ്ങനെയെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം. ഉദ്ദാലകൻ എന്നൊരു ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനായിരുന്നു ശ്വേതകേതു. ഒരിക്കൽ ഉദ്ദാലകന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെ മറ്റൊരാൾ തന്റെ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് 'എന്നോടൊപ്പം വരൂ' എന്ന് പറയുന്നത് ശ്വേതകേതു കണ്ടു. ഇത് ശ്വേതകേതുവിന് സഹിച്ചില്ല. അച്ഛൻ ശ്വേതകേതുവിനോട് ദേഷ്യപ്പെടരുതെന്ന് പറഞ്ഞു, കാരണം ഇതിൽ അക്കാലത്തെ ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായി ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ശ്വേതകേതു ഇത് അംഗീകരിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം ഒരു പുതിയ നിയമം സ്ഥാപിച്ചു. സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാരോട് വിശ്വസ്തത പുലർത്തണമെന്നും പുരുഷന്മാർ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കരുതെന്നും അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. അന്നുമുതൽ, ഈ ധർമ്മം മനുഷ്യർ പിന്തുടർന്നുവരുന്നു.
സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആകട്ടെ, വിശ്വാസവഞ്ചന കാണിച്ചാൽ അത് പാപമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഭർത്താവ് ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ ഗർഭം ധരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഭാര്യയും പാപമാണ് ചെയ്യുന്നത്. സുദാസന്റെ പത്നിയായ മദയന്തിയിൽ പുത്രോത്പത്തി ചെയ്തത് വസിഷ്ഠനാണ്. കൃഷ്ണദ്വൈപായനാണ് നിയോഗത്തിലൂടെ എനിക്കും സഹോദരൻ ധൃതരാഷ്ട്രർക്കും ജന്മം നൽകിയതെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ. ധർമ്മം നിലനിർത്താനും വംശം തുടരാനും ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടിവരും.
ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകളെ മാനിക്കേണ്ടത് ഭാര്യയുടെ ധർമ്മമാണ്, പ്രത്യേകിച്ചും അയാൾ കുട്ടികൾ വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ. അതുകൊണ്ട് ഒരു സത്പുരുഷനിൽനിന്നും ഗർഭം ധരിച്ച് എത്രയും പെട്ടെന്ന് എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റിത്തരൂ.’
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭർത്താവിനോട് അർപ്പണബോധമുള്ള കുന്തി പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ ചെറുപ്പത്തിൽ, ദുർവാസാവ് എന്ന മുനിയെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ സേവിച്ചു. എന്റെ സേവനത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായ അദ്ദേഹം എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകി. ഏത് ദേവനേയും വിളിച്ചുവരുത്താൻ അദ്ദേഹം എനിക്ക് ഒരു മന്ത്രം ഉപദേശിച്ചു തന്നു. അവർ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്തും സാധിച്ചും തരും. അങ്ങ് അനുവദിച്ചാൽ, ഞാൻ ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ദേവനെ വിളിച്ചുവരുത്തി പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കാം.'
പാണ്ഡു ഇതിന് സമ്മതിച്ചു.
മലയാളം
ഇതിഹാസങ്ങൾ
Click on any topic to open
7
30
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta
26
17
10
0
