കാമദേവന്‍റെ അഞ്ച് ബാണങ്ങൾ

ഇന്ന്, നമ്മുടെ പുരാണങ്ങളിലെ ഏറ്റവും ആകർഷകമായ ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് നമ്മൾ കടക്കുകയാണ്: പ്രണയത്തിന്‍റെ ദേവനായ കാമദേവൻ, പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും ഇടയിൽ സ്നേഹവും ആഗ്രഹവും ഉണർത്താൻ തന്‍റെ അഞ്ച് ബാണങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന്. 

ഈ ബാണങ്ങൾ ഭൗതികമല്ല, മറിച്ച് വൈകാരികമായ ഉത്തേജകങ്ങൾ, മാനസിക ശക്തികൾ, മനസ്സിന്‍റെ സൂക്ഷ്മമായ ചലനങ്ങൾ എന്നിവയാണ്. ഓരോ ബാണവും മനുഷ്യന്‍റെ സ്വഭാവത്തിന്‍റെ വിവിധ തലങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, രണ്ട് വ്യക്തികളെ അടുപ്പിക്കുന്നു, പലപ്പോഴും അവർക്ക് അത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.

കാമദേവന്‍റെ വില്ല് കരിമ്പിന്‍റേതാണ്. അതിന്‍റെ ഞാണോ ? മൂളുന്ന തേനീച്ചകളെക്കൊണ്ടുള്ളതും.. തേനീച്ചകൾ എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം ആഗ്രഹം അതിന്‍റെ പ്രഭാവത്തിന് മുൻപ് എപ്പോഴും ഒരു മൂളൽ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കും. ബാണങ്ങളോ? ഓരോന്നും മനസ്സിനുള്ളിലെ ഒരു പ്രത്യേക മാറ്റത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കാമദേവൻ ഈ ബാണങ്ങൾ തൊടുക്കുമ്പോൾ, ആകർഷണം ഒരു തീപ്പൊരിയിൽ നിന്ന് ആളിക്കത്തുന്ന ജ്വാലയായി മാറുന്നു.

ഒന്നാമത്തെ ബാണം: ഉന്മാദനം

ഇതൊരു ഉത്തേജനത്തിന്‍റെ ബാണമാണ്.

കാമദേവൻ ഒരിക്കലും തീവ്രമായി തുടങ്ങാറില്ല. അദ്ദേഹം ഒരു മൃദുലമായ പ്രചോദനത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഒരു പുരുഷനും സ്ത്രീയും പരസ്പരം കാണുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ചെറു സ്പന്ദനം ഉണ്ടാകുന്നു. ഒരുതരം ലഘുത്വവും നേർത്ത അനുഭൂതിയും. ഇതിനെ ആരും പ്രണയമെന്ന് വിളിക്കാറില്ല. ഇതൊരു മനോഹരമായ വിസ്മയം, നേരിയൊരു മത്ത് പിടിപ്പിക്കൽ പോലെയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഈ ബാണം വൈകാരിക മണ്ഡലത്തെ ഉണർത്തുന്നു. ഉന്മാദനം ഇല്ലെങ്കിൽ മനസ്സ് നിഷ്പക്ഷമായി തുടരും; എന്നാൽ ഇതുണ്ടാകുമ്പോൾ മനസ്സ് ശ്രദ്ധിച്ച് തുടങ്ങും.

രണ്ടാമത്തെ ബാണം: ശോഷണം

ഇതൊരു സന്തുലിതാവസ്ഥ തെറ്റിക്കുന്ന ബാണമാണ്.

സാധാരണയായി നാം അനുഭവിക്കുന്ന ആശ്വാസകരമായ ശാന്തതയെ ഈ ബാണം ഭേദിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന്, മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ശാന്തത അപര്യാപ്തമായി തോന്നാൻ തുടങ്ങുന്നു. മറ്റെയാൾ അടുത്തില്ലാത്തപ്പോൾ, ചെറിയൊരു അസംതൃപ്തി അനുഭവപ്പെടുന്നു. എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ടതായും അപൂർണമായതായും തോന്നുന്നു. പൂർണത തേടുന്ന ആദ്യത്തെ ശൂന്യത ഈ ബാണം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇത് സൂക്ഷ്മമാണെങ്കിലും ശക്തമാണ്, കാരണം ഇത് ഹൃദയത്തെ പുറത്തേക്ക് ചായുവാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു.

മൂന്നാമത്തെ ബാണം: താപനം

ഇതൊരു ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്ന ബാണമാണ്.

ഇവിടെ ആഗ്രഹം വെറും കൗതുകത്തേക്കാൾ കൂടുതലായി മാറുന്നു; അത് ഊർജ്ജമായി മാറുന്നു. ഒരു പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ മറ്റേയാളെക്കുറിച്ച് തീവ്രമായി ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങുന്നു. മുഖം ചൂടാകുന്നു, ശ്വാസം ചെറുതാകുന്നു, മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകുന്നു. ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും ചിന്തകൾ ആ വ്യക്തിയിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങിയെത്തുന്നു. ഈ ബാണം മോഹത്തെ ആളിക്കത്തിക്കുന്നു. താപനം ഇല്ലെങ്കിൽ ആഗ്രഹം വളരില്ല; എന്നാൽ ഇതുണ്ടാകുമ്പോൾ, ആഗ്രഹം ഒരു അഗ്നിയായി മാറുന്നു.

നാലാമത്തെ ബാണം: സമ്മോഹനം

യഥാർത്ഥ മാന്ത്രികത സംഭവിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്. സമ്മോഹനം മനസ്സിനെ ഒരു മൃദുലമായ മൂടൽമഞ്ഞിൽ പൊതിയുന്നു. പെട്ടെന്ന് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം മങ്ങുകയും ഒരാൾ മാത്രം മറ്റെല്ലാവരെക്കാളും തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. വിവേകശക്തി മങ്ങുകയും കുറവുകൾ പോലും ആകർഷണീയമായി തോന്നുകയും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ സംഭാഷണങ്ങൾ, നിമിഷങ്ങൾ, ഭാവി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. സമ്മോഹനം പ്രതിരോധങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഇത് രണ്ട് വ്യക്തികളെയും വൈകാരികമായി ഒരേ ഇടത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തെ കീഴടക്കുന്ന ബാണമാണിത്.

അഞ്ചാമത്തെയും അവസാനത്തെയും ബാണം: സ്തംഭനം

ഇതൊരു നിശ്ചലമാക്കുന്ന ബാണമാണ്.

ഈ ബാണം ലക്ഷ്യം കണ്ടാൽ, മറ്റെല്ലാം പ്രാധാന്യമില്ലാത്തതായി മാറുന്നു. ഉണരുമ്പോൾ, നടക്കുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവരുമായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ പോലും മനസ്സുനിറയെ ആ വ്യക്തിയായിരിക്കും. ആ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോഴെല്ലാം സമയം നിശ്ചലമായെന്ന് തോന്നും. ഈ ബാണം ചലനം സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അതിനെ തടയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇത് മനസ്സിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു, ലോകത്തിന്‍റെ പ്രാധാന്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

അഞ്ച് ബാണങ്ങളും അവയുടെ ധർമ്മം പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ, രണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ ഒരു ആന്തരിക പ്രേരണയാൽ നയിക്കപ്പെട്ട് സ്വാഭാവികമായും പരസ്പരം അടുക്കുന്നു. ആർക്കും നിർബന്ധിച്ചതായി തോന്നുകയുമില്ല, തള്ളിയതായി തോന്നുകയുമില്ല. കാമദേവൻ ഒരിക്കലും ആരെയും നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല; മനുഷ്യരിൽ സഹജമായിത്തന്നെയുള്ള ബന്ധപ്പെടാനുള്ള, അംഗീകരിക്കപ്പെടാനുള്ള, സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുള്ള, മനസ്സിലാക്കപ്പെടാനുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളെ അദ്ദേഹം ഉണർത്തുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.

നമ്മുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഈ പ്രക്രിയയെ പാപമായോ നികൃഷ്ടമായോ കാണുന്നില്ല. ഇത് മനുഷ്യജീവിതത്തിന്‍റെ എഞ്ചിനുകളിലൊന്നായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. ഈ ബാണങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, സമൂഹം നിശ്ചലമാകും. ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല. കുടുംബങ്ങൾ വളരില്ല. കല, കവിത, സംഗീതം, ഭക്തി എന്നിവയ്ക്ക് അതിന്‍റെ വൈകാരികമായ പ്രചോദനം നഷ്ടമാകും. കാമദേവന്‍റെ പ്രവർത്തനം സൂക്ഷ്മമാണെങ്കിലും പവിത്രമാണ്, കാരണം സൃഷ്ടിയുടെ നിലനിൽപ്പ് പോലും രണ്ട് മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ആകർഷണത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് അടുത്ത തവണ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആ ചെറിയ സ്പന്ദനവും, അസ്വസ്ഥതയും, വീണ്ടും കാണാനുള്ള വിചിത്രമായ ആഗ്രഹവുമെല്ലാം തോന്നുമ്പോൾ ഓർക്കുക: എവിടെയോ, നിശബ്ദമായി, ആഗ്രഹത്തിന്‍റെ ദേവൻ തന്‍റെ കരിമ്പിൻ വില്ല് കുലച്ചിരിക്കുന്നു. ആ അഞ്ച് ബാണങ്ങളിൽ ഒന്ന് അതിന്‍റെ ലക്ഷ്യം കണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഇത് കാമദേവന്‍റെ നൃത്തമാണ്.
ഇവിടെ നിന്നാണ് ആഗ്രഹം ആരംഭിക്കുന്നത്.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi