ಶ್ರೀರಾಮನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದನೇ?
ರಾಮನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದು ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ದಶರಥನ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿಯೇ? ಕೈಕೇಯಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿಗೆ ದಶರಥನೇ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟು, 'ಹೋಗಬೇಡ ರಾಮಾ' ಎಂದು ಅಂಗಲಾಚಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದು ಪಿತೃವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನವಲ್ಲವೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ರಾಮಾಯಣದ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಮಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲ. ರಾಮನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅದೇ ತಂದೆಯಿಂದ ಬಂದ ಎರಡು ಬೇಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಧರ್ಮಬದ್ಧವೋ ಅದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಇದು ಧರ್ಮಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಒಂದು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು.
ಈ ವಿಷಯದ ಅವಲೋಕನ ಮಾಡೋಣ.
ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತುಗಳಿವೆ. ದಶರಥನು ಈ ಹಿಂದೆ ಕೈಕೇಯಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ಎರಡು ವರಗಳು. ಅವುಗಳೆಂದರೆ, ಭರತನಿಗೆ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ವನವಾಸ. ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ, ಒಬ್ಬ ರಾಜನಾಗಿ ನೀಡಿದ ವಚನವಾಗಿತ್ತು. ಇದರಲ್ಲಿ 'ಸತ್ಯ' ಮತ್ತು 'ರಾಜಧರ್ಮ' ಅಡಕವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜನ ಮಾತು ತಪ್ಪಬಾರದು ಎಂಬುದು ಅಂದಿನ ನಿಯಮ.
ಎರಡನೆಯದು, ಕೈಕೇಯಿಯ ಬೇಡಿಕೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ನೊಂದು, ಪುತ್ರ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ದಶರಥನು ರಾಮನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮಾಡಿದ ಮನವಿ. 'ರಾಮಾ, ಹೋಗಬೇಡ. ನೀನೇ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರು. ನಾನು ಪತ್ನಿಯ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಕೆಟ್ಟೆ,' ಎಂದು ದಶರಥನೇ ಹೇಳಿದನು. ಒಂದು ರಾಜನಾಗಿ ನೀಡಿದ ವಚನ; ಇನ್ನೊಂದು ತಂದೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮನವಿ. ಧರ್ಮವು ವಚನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ನಿಜವಾದ ಪಿತೃ ಸೇವೆ ಎಂದರೆ ತಂದೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು
ಪುತ್ರನಾದವನು ತಂದೆಯ ಕ್ಷಣಿಕ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಮಣಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಆತನ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ 'ಪಿತೃ ಸೇವೆ'. ಒಂದು ವೇಳೆ ರಾಮನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, ದಶರಥನು ಮಾತು ತಪ್ಪಿದ ರಾಜನಾಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಕೊಟ್ಟ ಮಾತನ್ನು ಮುರಿದರೆ, ಅದು ರಾಜ್ಯದ ನೈತಿಕತೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡುತ್ತದೆ. ರಾಮನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೂಲಕ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ವಚನವನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಅವರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದನು. ಇದು ಪಿತೃ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಧರ್ಮ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ
ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ತರ್ಕ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ಎರಡು ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷ ಉಂಟಾದಾಗ, 'ಸತ್ಯ' ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಬೇಕು. ರಾಮನ ವನವಾಸವು ರಾಜ್ಯದ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಮುರಿದು, ಅವರನ್ನು ಕೆಲವು ದಿನ ಹೆಚ್ಚು ಬದುಕಿಸುವುದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮೋಹವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ ವಿನಃ ಧರ್ಮವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ದಶರಥನ ಮನವಿ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ
ದಶರಥನು ತಾನು ನೀಡಿದ್ದ ವರಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹಿಂಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕೇವಲ ದುಃಖ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ಗೋಳಾಡಿದನು. ಅಧಿಕಾರಯುತವಾದ ಆಜ್ಞೆಗೂ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ತಂದೆಯ ದುಃಖಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ರಾಮನು ಅರಿತಿದ್ದನು.
ರಾಮನ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಡಾಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ವಿಧೇಯತೆಯಿತ್ತು
ರಾಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ದಿಕ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತಲೆಬಾಗಿ, ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರದ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಕೌಸಲ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರೆಯರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು. ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಧೇಯತೆಯೇ ಹೊರತು, ಅವಿಧೇಯತೆಯಲ್ಲ. ರಾಮನು ಭರತನ ಮನವಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದೂ ಸಹ ತಂದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ತಪ್ಪಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ.
ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ: ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಒಂದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ದಾಖಲೆಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆತಂಕಗೊಂಡು, 'ಮಗನೇ, ಇದನ್ನು ಹರಿದುಹಾಕು, ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಹರಿದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವರ ನೋವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರ ಗೌರವವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ನೋವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರ ಗೌರವವನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ಉಳಿಸುತ್ತೀರಿ. ರಾಮನು ಎರಡನೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಮನ ನಿರ್ಧಾರವು ಅವಿಧೇಯತೆಯಲ್ಲ. ಅದು ತಂದೆಯ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ, ರಾಜನ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ವಿಶ್ವದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಿದ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಿಧೇಯತೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಕನ್ನಡ
ಇತಿಹಾಸಗಳು
Click on any topic to open
7
30
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta
26
17
10
0
