தர்மத்தை நிலைநாட்டிய பசு

ஒரு காலத்தில், மாடு மேய்ப்பவர்கள் சரஸ்வதி நதிக்கு அருகில் முகாமிட்டனர். அங்கு ஏராளமான மேய்ச்சல் நிலமும் தண்ணீரும் இருந்தது. அவர்களிடம் ஒரு பெரிய பசு கூட்டம் இருந்தது. அவர்கள் பசுக்களுக்கு வேலி அமைத்து தங்களுக்கென வீடுகளைக் கட்டினர். மாடு மேய்ப்பவர்கள் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் பசுக்களைப் பாதுகாத்தனர். ஏராளமான புல் கிடைத்ததில் பசுக்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தன.

மந்தையின் மத்தியில், நந்தா என்ற வலிமையான மற்றும் ஆரோக்கியமான பசு இருந்தது. அது எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். ஒரு நாள், அது கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்து, ஒரு கொடூரமான புலி வாயைத் திறந்து காத்திருந்த இடத்திற்கு சென்றது.

புலி கர்ஜித்து நந்தா மீது பாய்ந்தது. பாவம் நந்தா பயந்து பயந்து உறைந்தாள். அவள் தன் சிறிய கன்றுக்குட்டியை நினைத்தாள். அவள் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.

புலி சொன்னது, 'உன் நேரம் வந்துவிட்டது போல் தெரிகிறது, அதனால்தான் நீ என்னிடம் வந்திருக்கிறாய். பிறகு ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?'

நந்தா புலியை வணங்கி, 'என்னை மன்னியுங்கள். என் வாழ்க்கையைப் பற்றி எனக்கு வருத்தமில்லை. என் சிறிய கன்றுக்காக நான் கவலைப்படுகிறேன். அது மிகவும் இளமையானது, என் முதல் குழந்தை. நான் அவனை என் உயிரை விட அதிகமாக நேசிக்கிறேன். அவன் இன்னும் புல்லைக் கூட மெல்லவில்லை. நான் போன பிறகு அவனுக்கு என்ன நடக்கும்? அவனுக்குப் பால் ஊட்டவும், அவன் தலையை அன்பாக நக்கவும், அவனுக்கு சரி தவறு கற்றுக் கொடுக்கவும் நான் விரும்புகிறேன். நீ என்னை சிறிது நேரம் போக அனுமதித்தால், அவனை ஆறுதல்படுத்திவிட்டு நான் திரும்பி வருவேன். பிறகு நீ என்னை சாப்பிடலாம்.' என்று சொன்னாள்.

புலி அவளுடைய வேண்டுகோளைப் புறக்கணித்தது. நந்தா மீண்டும் மீண்டும் கெஞ்சினாள். இறுதியாக, புலி அவளை வெளியேற அனுமதித்தது. நந்தா ஆர்வத்துடன் தன் கன்றுக்குட்டியை நோக்கி விரைந்தாள். தூரத்திலிருந்து, அவளால் கன்றின் அழுகையைக் கேட்க முடிந்தது. அது அவளை மேலும் பதட்டப்படுத்தியது. அவள் ஓடி வந்து தன் கன்றுக்குட்டியை அடைந்தாள். அவள் முகத்தில் கண்ணீர் இன்னும் வழிந்தது.

கன்று, 'அம்மா! நீ எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாய். இன்று ஏன் இப்படி அழுகிறாய்?'

நடந்த அனைத்தையும் நந்தா கூறி, இறுதியில், 'என் அன்பே! உன்னை மீண்டும் பார்க்க முடியாததால் நான் மிகவும் வருத்தப்படுகிறேன். புலியிடம் திரும்பிச் செல்வதாக நான் சத்தியம் செய்துவிட்டேன். என் வாக்குறுதியைக் காப்பாற்ற, நான் அவனிடம் திரும்பிச் செல்ல வேண்டும்' என்றாள்.

கன்று, 'அம்மா! நான் உன்னுடன் செல்வேன்' என்றது. புலி என்னைக் கொன்றால், தங்கள் தாய்மார்களுக்கு அர்ப்பணித்த கடமையுணர்வுள்ள குழந்தைகள் பெறும் இறுதி வெகுமதியை நான் அடைவேன்.

நந்தா தனது மகனை அவ்வாறு செய்வதைத் தடுத்தாள். பின்னர் அவள் அவனுக்கு உலகில் வாழ்வதற்கான பல வழிகளைக் கற்றுக் கொடுத்தாள். தர்மத்தின் பாதையில் உறுதியாக இருக்க வலியுறுத்தினாள். தன் மகனுக்கு அன்பையும் ஆசீர்வாதங்களையும் அளித்த பிறகு, அவள் தன் தாய், நண்பர்கள் மற்றும் மாடு மேய்ப்பர்களிடம் விடைபெற்று, புலியிடம் திரும்புவதற்கான தனது முடிவை அறிவித்தாள்.

அவளுடைய முடிவை அனைவரும் ஏற்கவில்லை. ஒருவரின் சொந்த உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்கான வாக்குறுதியை மீறுவதில் எந்தத் தவறும் இல்லை என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். ஆனால் சத்தியத்தில் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்த நந்தா, 'மற்றவர்களின் உயிரைக் காப்பாற்ற பொய் சொல்வது பாவமல்ல, ஆனால் தன்னைக் காப்பாற்ற பொய் சொல்வது பாவம். உண்மை என்பது தவத்தின் மிக உயர்ந்த வடிவம் என்பதால் நான் உண்மையை நிலைநிறுத்த விரும்புகிறேன்.' என்று சொன்னாள்.

நந்தா தனது உறுதியின் மூலம் அனைவரையும் சமாதானப்படுத்தி புலியிடம் திரும்பினாள். அவள் அடைந்தவுடன், அவளுடைய கன்று வாலை ஆட்டிக்கொண்டு ஓடியது. 'என்னை சாப்பிடு, என் தாயைக் விட்டுவிடு' என்று கெஞ்சுவது போல் புலிக்கும் தன் தாய்க்கும் இடையில் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டது.

நந்தா புலியிடம், 'நான் சத்திய சபதத்தை நிலைநிறுத்தி உன்னிடம் திரும்பிவிட்டேன். இப்போது, என் சதையை உண்பதன் மூலம் உன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்ளலாம். ' என்று கூறினாள்.

நந்தாவின் உறுதியான சத்திய பக்தியைக் கண்டு புலி வியந்தது. 'உன் வாக்குறுதியைக் கேட்டதும், நீ உண்மையிலேயே திரும்பி வருவாயா என்று பார்க்க ஆர்வமாக இருந்தேன். உன் உண்மைத்தன்மையைச் சோதிக்கவே உன்னை அனுப்பினேன். இன்று முதல் நீ என் சகோதரி.' என்று கூறியது புலி.

தர்மத்தை நீ கடைப்பிடிப்பதில் நான் மிகவும் நெகிழ்ச்சியடைந்தேன். நீ என் வாழ்க்கையை மாற்றியுள்ளாய். இனிமேல், நான் வன்முறையைத் துறந்து நீதியின் பாதையைப் பின்பற்றுவேன். சகோதரி, தயவுசெய்து எனக்கு தர்மத்தைக் கற்றுக் கொடு.' என்றது.

'மற்றவர்களுக்கு அச்சமின்மையை வழங்குபவர் எல்லா பயங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பரம பிரம்மத்தை அடைகிறார்' என்று கூறி, அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் அச்சமின்மையை வழங்குமாறு நந்தா புலிக்கு அறிவுறுத்தினாள்.

நந்தாவின் இருப்பால் ஈர்க்கப்பட்ட புலி, திடீரென்று தனது கடந்தகால வாழ்க்கையை நினைவு கூர்ந்தது. அது, 'சகோதரி! என் முந்தைய பிறவியில் நான் ஒரு ராஜா. ஒரு முறை, வேட்டையாட இந்தக் காட்டிற்கு வந்தேன். அந்த நேரத்தில், நான் ஒரு பெரிய பாவத்தைச் செய்தேன். அதன் குட்டிகளுக்கு பால் ஊட்டிக்கொண்டிருந்த ஒரு மானை நான் கொன்றேன். அதனுடைய சாபத்தின் விளைவாக, நான் ஒரு புலியாக மறுபிறவி எடுத்தேன். புலியான பிறகு, நான் ஒரு காலத்தில் ராஜாவாக இருந்ததை மறந்துவிட்டேன். உன் புனித இருப்பு காரணமாகவே எனது கடந்த கால வாழ்க்கையின் நினைவுகளை மீண்டும் பெற்றேன். நீ உண்மையிலேயே ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவள், உன் இருப்பு தெய்வீகமானது. என்றது.

அந்த நேரத்தில், புலி தனது புலி வடிவத்தை விட்டுவிட்டு, ராஜா பிரபஞ்சனாக தனது வடிவத்திற்குத் திரும்பியது. தர்மத்தின் அதிபதியான யமன், நந்தாவின் உண்மைத்தன்மையின் சக்தியால் ஈர்க்கப்பட்டு தோன்றினார்.

யமன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், 'தர்மத்தின் மீதான உன்தன் அசைக்க முடியாத பக்தியால் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். ஏதேனும் மூன்று வரங்களைக் கேள்' என்று கூறினார்.

நந்தா பணிவுடன் மூன்று வரங்களைக் கேட்டாள்:

1. தனது மகனுடன் உயர்ந்த உலகத்தை அடைய.
2. இந்த இடம் ஒரு புனித யாத்திரைத் தலமாக மாற வேண்டும்.
3. இந்த இடத்தில் உள்ள சரஸ்வதி நதிக்கு 'நந்தா' என்று பெயரிட வேண்டும்.

யமன் அவளுடைய விருப்பங்களை நிறைவேற்றினார். நந்தா, தன் மகனுடன் சேர்ந்து சுவர்கலோகத்திற்கு சென்றாள். ராஜா பிரபஞ்சனும் தனது ராஜ்யத்தை மீண்டும் பெற்று நீதியுடன் ஆட்சி செய்தான். இது நடந்த இடம் ஒரு மரியாதைக்குரிய யாத்திரைத் தலமாக மாறி மேலும் அந்த நதிக்கு நந்தா சரஸ்வதி என்று பெயரிடப்பட்டது.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi